"เข้ามา!"
รัฐมนตรีตู้เปิดประตูห้อง
เดินตรงไปที่โซฟา สีหน้าสบายใจมาก:
"เหล่าโชนายเรียกฉันมา จะถามเรื่องวัสดุล่องหนใช่ไหม?"
"กองทัพเรือยังต้องรออีกหน่อย ตอนนี้กำลังผลิตจำกัด ต้องให้กองทัพอากาศใช้ก่อน พอผลิตได้มากขึ้น กองทัพเรือ บก จรวด ก็ได้ใช้หมด"
"เรื่องนี้ฉันคุยกับท่านผู้นำแล้ว จะทำให้ได้ภายใน 3 ปี ยุทโธปกรณ์ทั้งหมดที่มีเงื่อนไขพร้อมของทุกเหล่าทัพ จะเปลี่ยนเป็นสีล่องหนใหม่ทั้งหมด"
ทั้งคู่รู้จักกันดีอยู่แล้ว ไม่ต้องมีพิธีรีตองมาก
นายพลชิวมองรัฐมนตรีตู้ที่กำลังหน้าชื่นอกช้ำ ก็อดอิจฉาไม่ได้
รัฐมนตรีตู้มีแต่ข่าวดีมาเรื่อยๆ ทั้งวัสดุล่องหน เส้นใยคาร์บอน และหมาป่ากล
ส่วนตัวเองนี่ ข่าวดีสักข่าวก็ไม่มี
ก็เหมือนเด็กที่สอบได้ที่โหล่ในห้อง เจอเด็กที่สอบได้ที่หนึ่ง แล้วอารมณ์จะดีได้ไง?
"เฮ้อ!"
ถอนหายใจอีกเฮือก
รัฐมนตรีตู้สังเกตเห็นความผิดปกติของเขา:
"ทำไม ไม่ใช่เรื่องสารเคลือบล่องหนเหรอ?"
นายพลชิวเงยตาขึ้นเล็กน้อย โยนบุหรี่มวนหนึ่งไปตรงหน้ารัฐมนตรีตู้:
"เรื่องสีล่องหน กองทัพเรือยังไม่รีบ"
"แต่เรื่องเรือบรรทุกเครื่องบินนี่สิ ฉันปวดหัวจะแย่แล้ว..."
"มีอะไร เจอปัญหาอะไรเหรอ"
รัฐมนตรีตู้หยิบบุหรี่มวนนั้นขึ้นมา หนีบไว้ที่หู
"ความคืบหน้าด้านเทคนิคอื่นๆ ของเรือบรรทุกเครื่องบินยังค่อนข้างไปได้ดี"