"ขอบคุณท่าน ผมไม่หิว ไม่กระหายน้ำ...."
ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของทุกคน
ท่านผู้เฒ่าจูงมือซูหมิง เข้าไปในห้องทำงานข้างๆ
ดึงเก้าอี้ตัวหนึ่งมาวางตรงหน้าซูหมิง ถามด้วยความเป็นห่วง
"มานี่ๆ สหายเสี่ยวซู เหนื่อยแล้วใช่ไหม รีบนั่งก่อน"
หันกลับไป ท่านผู้เฒ่ามองหัวหน้าหน่วยหลิวอย่างเคร่งขรึม
"เสี่ยวหลิว ไปเอาน้ำชามา"
"ครับ...ครับท่าน"
พูดจบ หัวหน้าหน่วยหลิวก็รีบเดินออกไป
ไม่นาน
ก็กลับเข้ามาพร้อมถือกาน้ำชาที่เพิ่งชงเสร็จ
เขากำลังจะเดินเข้าไปใกล้ๆ ตั้งใจจะรินชาให้ท่านผู้เฒ่า
แต่ท่านผู้เฒ่ากลับดึงกาน้ำชามาถือไว้ แล้วรินชาให้ซูหมิงก่อน
"สหายเสี่ยวซู ดื่มชาสักหน่อย ล้างคอ"
ผู้นำใหญ่ลงมือรินชาให้ซูหมิงเอง...?
ตำรวจทั้งหลายในโรงพักพากันนิ่งอึ้ง ตกตะลึงอีกครั้ง
ซูหมิงนี่เป็นใครกันแน่ เป็นแค่บริษัทเอกชนธรรมดาๆ แถมยังอายุน้อย แล้วจะมีความสัมพันธ์อะไรกับท่านผู้เฒ่าได้?
ญาติ?
ลูกนอกสมรส?
ไม่น่าใช่...ที่ไหนมีพ่อให้เกียรติลูกขนาดนี้?
หากซูหมิงเป็นบุคลากรลับของกองทัพ ก็น่าจะเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านผู้เฒ่า
เพราะ...ในกองทัพหลงกั๋ว ไม่มีใครมียศสูงไปกว่าท่านผู้เฒ่าแล้ว!
แต่ท่าทีของท่านผู้เฒ่าต่อซูหมิง มีแววไหนที่เหมือนผู้บังคับบัญชาต่อผู้ใต้บังคับบัญชา...?
ถ้าไม่รู้เรื่อง คงนึกว่าซูหมิงคือผู้นำใหญ่ ท่านผู้เฒ่าเป็นลูกน้อง......
ภาพแปลกประหลาดนี่ทำเอาตำรวจทั้งโรงพักคิดจนหัวแทบระเบิด......