คิมูระ คาซึมะ ใจแตกสลายไปแล้ว
เดิมทีคิดจะฉวยโอกาสนี้ซุ่มโจมตีหลงกั๋ว สร้างชื่อเสียหน่อย
ไม่คิดฝันเลยว่าหลงกั๋วจะมีหุ่นยนต์ทหารที่ล้ำสมัยถึงเพียงนี้...
ที่ใจแตกสลายไม่แพ้คิมูระ คาซึมะ ก็คือตัวแทนประเทศอินทรี นายพลฮาร์ต
"นี่มัน...?"
นายพลฮาร์ตถึงกับอึ้งค้าง ตาค้างมองหมาป่ากลไล่ฆ่าอย่างบ้าคลั่งในสนามซ้อมรบ
ในใจฉงนสุดขีด!
ในสังคมสมัยใหม่ไม่มีความลับหรอก
หลงกั๋วมีขีดความสามารถระดับไหน ทุกคนก็รู้กันดี
แม้จีดีพีของหลงกั๋วจะโตเร็วมากทุกปี แต่กำลังทหารโดยรวมก็ยังเทียบชั้นกับชาติมหาอำนาจไม่ได้
โดยเฉพาะเทคโนโลยียุทโธปกรณ์ ยังล้าหลังมาก
ไม่!
จะว่าล้าหลังยังดูถูกหลงกั๋วเลย
ยกตัวอย่างง่ายๆ อย่างทัพเรือและทัพอากาศ เทคโนโลยีของหลงกั๋วน่ะตามหลังตะวันตกอย่างน้อยสามสิบปี...
นี่เป็นความเห็นพ้องของนานาชาติ
แม้แต่ประชาชนหลงกั๋วเองก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง
โดยเฉพาะด้านหุ่นยนต์ทหาร ยิ่งไม่มีผลงานวิจัยอะไรที่เอามาโชว์ได้เลย
ก่อนเริ่มซ้อมรบ ฝ่ายทหารหลงกั๋วก็เอาแต่ปฏิเสธออกจอ ปฏิเสธแนะนำหุ่นยนต์ทหารของตัวเอง...
เห็นได้ชัดว่ากลัวโดนสัมภาษณ์แล้วขายหน้า...
แล้วพอ...เริ่มซ้อมรบ คุณกลับงัดหุ่นยนต์สงครามที่เขย่าโลกได้ออกมา?
แล้วบดขยี้ประเทศญี่ปุ่นในสนามรบ?
แถมระหว่างนั้นไม่เห็นทหารมนุษย์สักคน เห็นแต่ฝูงหมาป่ากลไล่ฆ่าอย่างบ้าคลั่ง...
และที่สำคัญที่สุด ฟังก์ชันเทคโนโลยีของหมาป่ากลพวกนี้ มันเหนือธรรมชาติเกินไปแล้ว!
วางแผนเส้นทางเอง แชร์ภาพสนามรบ หลบหลีกสิ่งกีดขวางเอง โจมตีเป้าหมายเอง...
พวกความสามารถน่าสะพรึงพวกนี้ แม้แต่หุ่นยนต์แมงมุมรุ่นสองของตัวเองยังทำไม่ได้เลย...
ทุกสิ่งทุกอย่าง มันผิดปกติเกินไปแล้ว!
ต้องรู้ไว้!
ไม่มีประเทศไหนหรอก ที่จะบรรลุการก้าวกระโดดของระดับเทคโนโลยี โดยที่ไม่มีแลกเปลี่ยนความรู้ทางวิทยาศาสตร์กับภายนอกเลย!
เทคโนโลยีทุกอย่างมีร่องรอยให้ตามได้
ตั้งแต่การล่มสลายของหมีขั้วโลก ซีไอไอเอของเราก็กลายเป็นหน่วยข่าวกรองอันดับหนึ่งของโลก
เหตุการณ์ใหญ่ๆ ที่เกิดขึ้นในทุกประเทศทั่วโลก ไม่เคยรอดพ้นสายตาสายลับของหน่วยข่าวกรองกลางไปได้
หลงกั๋วมีหุ่นยนต์ทหารที่ล้ำสมัยแบบนี้ โดยไร้วี่แววได้ยังไง?