หลู่ฟางเข้าใจได้ทันทีว่าวงจรสุดบิดเบี้ยวของอาชีพนี้คืออะไร
ยิ่งเขาแข็งแกร่ง เงินผีที่อัญเชิญออกมาก็ยิ่งแข็งแกร่ง
เงินผียิ่งแข็งแกร่ง ความเร็วในการกำจัดมอนสเตอร์ก็ยิ่งสูงขึ้น เขาจึงเลเวลอัปได้เร็วขึ้น
เลเวลอัปเร็วขึ้น ค่าสถานะก็พุ่งทะยาน เขาจึงยิ่งแข็งแกร่งขึ้นอีก...
นี่คือวงจรสมบูรณ์แบบที่ไร้ทางแก้!
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
หลู่ฟางมองเงาร่างสีทองทั้งสิบที่อยู่รอบตัว ประหนึ่งกำแพงทองแดงกับแนวเหล็กกล้า แล้วอดหัวเราะลั่นออกมาไม่ได้
“มาเถอะ ให้พายุฝนกระหน่ำรุนแรงยิ่งกว่าเดิม!”
……
ในเวลาเดียวกัน ภายนอกสนามกีฬา
กระดานจัดอันดับบนจอแสงขนาดยักษ์กะพริบวูบหนึ่ง
ตัวเลขที่บอกด่านซึ่งอยู่หลังชื่อของหลู่ฟางกระโดดจาก “1” เป็น “2” อย่างไร้สัญญาณเตือน
การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่สะดุดตานักบนกระดานจัดอันดับที่มีรายชื่อแน่นขนัด แต่ก็ยังถูกลุงจางที่คอยจับตาดูอยู่ตลอดสังเกตเห็น
จากนั้น เสียงอุทานแรกก็ดังขึ้นจากฝูงชน
“เฮ้ย? หลู่ฟางผ่านด่านแรกแล้วเหรอ?”
“เร็วเกินไปแล้วมั้ง? เมื่อกี้ยังอยู่ด่านแรกอยู่เลย กะพริบตาเดียวก็ไปด่านสองแล้ว?”
“แสดงผลผิดพลาดหรือเปล่า?”
เสียงอุทานนี้ดึงความสนใจของทุกคนกลับไปยังจอแสง
รองอธิการดันแว่นขึ้น ขมวดคิ้วแน่น พลางจ้องตัวเลขนั้นเขม็ง
“ใช้เวลา...หนึ่งวินาที?”
เขาคำนวณเวลาที่นักเรียนเข้าไปข้างใน น้ำเสียงพลันเพี้ยนไป
“เป็นไปได้ยังไง!”
เหล่าครูที่อยู่รอบข้างต่างทำหน้าเหมือนเห็นผี
“ดันเจี้ยนต้องมีปัญหาแน่ ๆ”
หลายคนคิดว่าระบบเกิดบั๊ก เพราะการผ่านด่านในหนึ่งวินาทีเป็นเรื่องที่เกินขอบเขตความเข้าใจของมนุษย์ไปแล้ว