เฉินกว่างเม่าหน้าซีดเผือด
เสียใจ
เสียใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
หากพวกเขารู้ตั้งแต่แรกว่าหลู่ฟางเป็นผู้เปลี่ยนอาชีพครั้งแรกระดับเกรด SSS และรู้ว่าหลู่ฟางปลุกพลังได้ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ก็เดินมาถึงขั้นนี้ พวกเขาจะกล้ามีใจคิดทรยศได้อย่างไร
คณะกรรมการบริหาร การสร้างที่พักพิงภายนอก และการยึดอำนาจทายาท
ล้วนเป็นเรื่องตลกทั้งนั้น
มีมังกรแท้อยู่ตรงหน้าแท้ ๆ แต่ไม่คิดจะช่วยสนับสนุน กลับคิดแบ่งสมบัติของเขา
พวกเขาโง่ถึงขั้นไหนกันแน่
เฉินกว่างเม่าค่อย ๆ ก้มหน้า น้ำเสียงแหบพร่า
“คุณชาย”
“พวกเราผิดแล้ว”
สิ้นคำนี้
บรรดาผู้บริหารระดับสูงในห้องประชุมที่เดิมยังแอบหวังว่าจะรอด ต่างสีหน้าเปลี่ยนไปทันที
จากนั้นก็พากันก้มหน้าลงทีละคน
“คุณชาย พวกเราผิดแล้ว”
“พวกเราตาถั่ว มองคนไม่ออก”
“โปรดลงโทษพวกเราด้วย”
“พวกเราถูกผลประโยชน์บังตาจนเสียสติ”
“พวกเรายินดีรับโทษทุกรูปแบบ”
เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ทุกคนทำได้เพียงยอมรับชะตากรรม
หลู่ฟางไม่เพียงมีความชอบธรรม แต่อีกทั้งยังแข็งแกร่งจนทำให้ผู้คนสิ้นหวัง
พวกเขาไม่กล้าคิดต่อต้านต่ออีกแม้แต่น้อย
หลู่ฟางมองพวกเขาอย่างสงบนิ่ง
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป”
“อำนาจตัดสินใจทั้งหมดของสมาคมการค้าฟ่างฟ่างจะกลับมาอยู่ในมือผม”
“หุ้นทั้งหมดที่อยู่ในมือทุกคนก็ให้เป็นโมฆะ และกลับมาอยู่ในมือผมเช่นกัน”
เฉินกว่างเม่ากับพวกขมขื่นสุดแสน
“ครับ”
บทลงโทษนี้เรียกได้ว่าหนักหนาสาหัส คนเหล่านี้ทำงานให้สมาคมการค้ามาทั้งชีวิต ผูกพันกับสมาคมอย่างลึกซึ้งมานานแล้ว
การยึดหุ้นในมือพวกเขาคืน ก็ไม่ต่างจากการดึงสิ่งที่พวกเขาสั่งสมมาทั้งชีวิตไปโดยตรง
หลู่ฟางนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกวาดตามองคนไม่กี่คนที่เป็นแกนนำของเหตุการณ์ครั้งนี้ทีละคน