ใบหน้าของติงซั่วเคร่งเครียดขึ้น
“ลู่เฉิน ครั้งนี้นายมั่นใจแค่ไหน?”
เมื่อเผชิญกับคำเตือนที่เต็มไปด้วยความกังวลของติงซั่ว ลู่เฉินกลับไม่แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มหยิ่งผยอง
“อัจฉริยะของมังกรโก้กเราไม่เคยด้อยกว่าใคร!”
“รวมหัวกันกดดันงั้นเหรอ?”
“หึ งั้นก็ปล่อยให้พวกมันลองดูได้เลย”
สิ้นเสียงของลู่เฉิน
เฉาผู่ที่ยืนอยู่ด้านหลังพลันก้าวออกมา กระดูกทั่วร่างส่งเสียงกรอบแกรบดังสนั่น ก่อนจะหัวเราะลั่น
“อาจารย์ลู่พูดถูกแล้ว”
“อัจฉริยะของมังกรโก้กไม่เคยด้อยกว่าใคร!”
ฟางอินชิวเองก็ยิ้มเย็น
“อัจฉริยะของมังกรโก้กไม่เคยด้อยกว่าใคร”
เหล่าผู้เข้าแข่งขันที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างรู้สึกเลือดในกายเดือดพล่านขึ้นมาในชั่วขณะ จิตสู้พุ่งทะยานขึ้นฟ้า!
“มังกรโก้กไม่เคยด้อยกว่าใคร!!”
“อัดพวกมันให้ราบ!!”
เมื่อเห็นเหล่าคนหนุ่มสาวที่ฮึกเหิมเต็มเปี่ยมด้วยจิตสู้ ติงซั่วก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะอดตบต้นขาตัวเองแล้วหัวเราะอย่างสะใจไม่ได้
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ดี! ดีมาก! มีความบ้าบิ่นไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดินแบบนี้ สมกับเป็นลูกหลานของเฮ่อเซี่ยเรา!!”
ติงซั่วโบกมืออย่างองอาจ พาทุกคนเดินมุ่งหน้าไปยังบริเวณใจกลางเมืองอย่างยิ่งใหญ่
ฝ่าด่านป้องกันนับชั้น
ไม่นานนัก จัตุรัสโลหะผสมอันกว้างใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคน
กลางจัตุรัสถูกแบ่งออกเป็นสี่เขตอย่างชัดเจนด้วยวงแหวนแสงสีทองขนาดมหึมาสี่วง