กู้เฉิงอันจัดการสองเป้าหมายเสร็จภายในช่วงเช้า
ตอนเดินออกจากโรงพัก พระอาทิตย์กำลังแผดเผา เขาแขวนหมวกกันน็อกไว้ที่แฮนด์รถ หาร้านข้าวตามสั่งเล็ก ๆ สั่งข้าวขาหมูใส่เนื้อเพิ่ม
กินคำใหญ่ ๆ อย่างเอร็ดอร่อย
กินอิ่มหนำสำราญแล้ว ก็ขึ้นมอเตอร์ไซค์ไปรับออเดอร์ต่อ
เขาขับตระเวนไปตามย่านธุรกิจใหญ่และชุมชนแออัดต่าง ๆ ในเมืองเผิงเฉิง
ตั้งแต่บ่ายโมงถึงห้าโมงเย็น
เขาอาศัยทักษะการเดินทางแบบไรเดอร์ส่งอาหาร จับคนร้ายได้สามคนติด ๆ กันตามป้ายรถเมล์ที่คนเบียดเสียด ทางเดินใต้ดิน และตลาดสด
ขั้นตอนทำเหมือนเดิมเป๊ะ
อัดวิดีโอ แจ้งตำรวจ ไปโรงพัก ให้ปากคำ เซ็นชื่อ
ตำรวจโรงพักท้องที่มองเขาด้วยสายตาแปลก ๆ เพราะเห็นประวัติก่อนหน้านี้ ตอนจะกลับยังถามเขาว่าเรียนจบจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจมาหรือเปล่า
กู้เฉิงอันบอกแค่ว่าสายตาเขาดี
เดินออกจากโรงพัก เขาเรียกแผงระบบขึ้นมา
[ค่าความยุติธรรม: 55]
จับขโมยหนึ่งคนได้ 10 แต้ม
รวมกับของเดิม เป็น 55 แต้มพอดี
กู้เฉิงอันปิดแผงระบบไป จัดการได้ห้าคน วันนี้ถือว่าได้ผลงามมาก
หนึ่งทุ่ม
เขาปิดแอปส่งอาหาร เลิกงาน ซื้อผัดหมี่ที่รถเข็นตรงปากซอย หิ้วขึ้นห้อง
กลับถึงห้องเช่า ถอดเสื้อกั๊กเหลืองชุ่มเหงื่อทิ้งลงเครื่องซักผ้า
อาบน้ำเย็น
กู้เฉิงอันเอาผัดหมี่มานั่งที่โต๊ะ กินไปพลางหยิบมือถือยี่ห้อสุ่ยกั่วออกมา
กำลังจะเปิดแอปหินทิเบต
ทันใดนั้นก็นึกอะไรขึ้นได้!
กู้เฉิงอันหยิบมือถือยี่ห้อจวี๋ฮวาที่เพิ่งซื้อมา
คิดจะติดตั้งแอปหินทิเบตลงมือถือเครื่องนี้
มือซ้ายตบโต๊ะดังฉาด เป็นไปได้จริง ๆ มือถือมีไอคอนหินทิเบตเด้งขึ้นมา