กลับถึงบ้าน โจวเหยี่ยนยกไหเหล้าสองใบเข้าไปในครัว แล้วเริ่มหมักเหล้า
จางเยว่ไว้ใจได้มาก
เขาอธิบายปริมาณสมุนไพรแต่ละชนิดไว้อย่างชัดเจน
โจวเหยี่ยนทำตามตำรับ ใส่ดีงู หัวใจงู เปลือกส้มแห้ง เก๋ากี้ เนื้อลำไย และเมล็ดพุทราเปรี้ยวลงในไหทีละอย่าง
เติมเหล้าจนท่วม แล้วใช้ดินเหนียวปิดปากไห
จากนั้นยกไปวางไว้ที่มุมด้านในสุดของครัว
เหล้าหมักต้องใช้เวลา 7 วัน
ยิ่งหมักนาน รสชาติก็ยิ่งกลมกล่อม
จัดการไหเหล้าเรียบร้อย โจวเหยี่ยนก็ขังตัวเองอยู่ในห้อง
นับตั้งแต่พลังวิญญาณฟื้นคืน เขาก็วิ่งวุ่นจนแทบไม่มีเวลาได้ฝึกโคจรพลังอย่างเป็นระบบ
ตอนนี้พอมีเวลาว่างเสียที ก็เหมาะจะเข้าฌานปิดด่าน
เคล็ดฟังลมหายใจแห่งจิตว่าง ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าเน้นการฟังเป็นหลัก
มิใช่ฟังด้วยหู หากฟังด้วยปราณ
ช่วงหลายวันที่ฝึกมา ลึกเข้าไปในหูทั้งสองข้างเริ่มรู้สึกร้อนวูบวาบอยู่ราง ๆ
รู้สึกคันยุบยิบ นี่เป็นสัญญาณว่าจุดลมปราณกำลังจะเปิด
เคล็ดวิชานี้ดูจะช่วยส่งเสริมการเปิดจุดลมปราณหูได้โดยธรรมชาติ
หากเป็นไปตามนี้ อีกไม่เกินสิบวันถึงครึ่งเดือน
จุดลมปราณหูต้องเปิดได้แน่
นอกจากฝึกบำเพ็ญแล้ว เขายังถอดความแผ่นไม้ไผ่จากยุคชุนชิวและจ้านกว๋อเป็นครั้งคราว ถือเสียว่าเป็นการขัดเกลาจิตใจ
ทางพิพิธภัณฑ์ส่งประกาศมาให้พนักงานทุกคนหยุดงานชั่วคราว ส่วนจะกลับไปทำงานได้เมื่อไร ให้รอฟังข่าวอีกที
โชคดีที่ในคอมพิวเตอร์ของโจวเหยี่ยนมีภาพสแกนแผ่นไม้ไผ่ชุดหนึ่ง ซึ่งขุดพบพร้อมกับแผ่นไม้หมายเลขศูนย์เจ็ดสาม
ก่อนกลับ เขาได้รับอนุญาตจากผู้เฒ่ากู้ให้สำเนากลับมาด้วย