ที่อยู่ที่เจียงซูหรงเอ่ยออกมาจากริมฝีปากเบา ๆ ลอยไปเข้าหูหลินหวานอย่างชัดเจน
นิ้วมือของหลินหวานที่กำลังพลิกหน้าหนังสือหยุดชะงัก
เธอเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาสุกใสคู่นั้นเต็มไปด้วยความประหลาดใจที่ไม่อาจปิดบัง
“กองพัน 732?” เธอทวนคำ น้ำเสียงเจือความไม่แน่ใจและแฝงความรู้สึกว่าเป็นเรื่องบังเอิญเหลือเกิน “พี่สะใภ้ คุณ... สามีของคุณอยู่กองพัน 732 เหรอคะ? บังเอิญจริง ๆ เลยนะคะ”
เจียงซูหรงคิดในใจว่า บังเอิญจริง ๆ นั่นแหละ
เธอคือผู้หญิงคนนั้นในนิยาย คนที่อยู่เคียงข้างเสี่ยวจ้านตอนเขาบาดเจ็บสาหัส และสุดท้ายก็ได้เป็นภรรยาของเขาอย่างถูกต้องตามครรลอง
หลินหวาน นักเรียนหัวกะทิจากโรงเรียนแพทย์ทหาร หน้าตาสะสวย แถมยังมีภูมิหลังครอบครัวดี
เจียงซูหรงบีบกระดาษแผ่นบางไว้ในมือ ปลายนิ้วเย็นเฉียบ แต่ใบหน้ากลับค่อย ๆ คลี่รอยยิ้มอ่อนโยน
“ใช่ เขาอยู่หน่วยนั้นแหละ”
“พระเจ้า! บังเอิญเกินไปแล้ว!” ความประหลาดใจบนใบหน้าของหลินหวานเปลี่ยนเป็นความยินดี เธอปิดหนังสือในมือทันที แล้วเอนตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย ท่าทางตื่นเต้นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
“พี่สะใภ้ อย่าหัวเราะฉันนะคะ ที่ฉันไปอวิ๋นเฉิงคราวนี้ ก็เพื่อไปรายงานตัวที่โรงพยาบาลกองของกองพัน 732! พวกเรา... กำลังจะไปที่เดียวกันแล้วค่ะ!”
รอยยิ้มของเธอใสสะอาดราวกับท้องฟ้าที่ผ่านสายฝน ให้ความรู้สึกกระตือรือร้นอย่างไร้เล่ห์เหลี่ยม ทำให้คนแปลกหน้าสองคนสนิทกันขึ้นในพริบตา
เจียงซูหรงรับคำอย่างลื่นไหล “จริงเหรอคะ บังเอิญจริง ๆ เลยนะ น้องหลินหวาน”