การประชุมจบลง
เชียนตงไห่กระตือรือร้นชวนวังอี้ป๋อไปกินอาหารมื้อพิเศษที่โรงอาหาร แต่วังอี้ป๋อกลับปฏิเสธอย่างสุภาพ
“ไม่ล่ะครับ นายพลตรีการเมืองเชียน” เขาลุกขึ้นยืน น้ำเสียงราบเรียบ “ผมอยากใช้เวลาช่วงบ่ายนี้ไปดูโรงพยาบาลกองด้วยตาตัวเอง โดยเฉพาะกำแพงของการประชุมลงมือหน้างานที่คุณที่ปรึกษาเจียงพูดถึง ผมสนใจมาก”
ขณะพูด สายตาของเขาก็หันกลับมาจับจ้องเจียงซูหรงอีกครั้ง
สายตานั้นราวกับมีดผ่าตัดที่มองไม่เห็น ประหนึ่งจะชำแหละเธอตั้งแต่ภายในจรดภายนอกจนทะลุปรุโปร่ง!
คำพูดฟังดูเรียบง่าย แต่กลับทำให้แผ่นหลังของเจียงซูหรงตึงขึ้นมาทันที
เขาจะไปดูสถานที่จริงหรือ?
นี่เขายังไม่ยอมแพ้อีกสินะ!
เมื่อครู่นี้ในห้องประชุม ทฤษฎีฆ่าหมูของเธอแม้จะช่วยกลบเกลื่อนไปได้ชั่วคราว แต่สุดท้ายก็เป็นแค่เหตุผลเพี้ยน ๆ ที่คิดขึ้นมาได้ตอนคับขัน คนอย่างวังอี้ป๋อที่คิดเป็นระบบและช่างระแวง จะถูกโน้มน้าวได้ง่าย ๆ ได้อย่างไร?
ที่เขาจะไปดูสถานที่จริงตอนนี้ ก็เพื่อหาช่องโหว่จากแผนการที่เป็นรูปธรรมและละเอียดถี่ถ้วนยิ่งขึ้น ช่องโหว่ที่เธอใช้ทฤษฎีฆ่าหมูมาอธิบายไม่ได้!
เชียนตงไห่ได้ยินเช่นนั้น แม้จะผิดหวังอยู่บ้าง แต่ผู้เชี่ยวชาญจากกองพันหลักจะมาตรวจเยี่ยมและให้คำแนะนำเรื่องงาน เขาจะไม่ให้ความร่วมมือได้อย่างไร?
“ดี ดี ดี! สมควรแล้ว สมควรแล้ว!” เขารีบยิ้มกว้าง “ผมจะพาคุณหมอวังไปเดี๋ยวนี้เลย!”
“ไม่ต้องครับ” วังอี้ป๋อปฏิเสธอย่างเด็ดขาดอีกครั้ง “ท่านผู้บังคับการการเมืองยุ่งกับงานมากมาย เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่ต้องรบกวนท่านหรอกครับ”