สุราหยกวังหลวง…
นี่มัน… บทพูดจากละครตลกชิ้นนั้น! รหัสลับที่เป็นของยุคสมัยของพวกเขา สลักอยู่ในดีเอ็นเอ!
เขารู้เข้าแล้วจริง ๆ!
เขาไม่ได้แค่สงสัย แต่ถึงขั้นมั่นใจแล้วเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ว่าเธอเป็นคนทะลุมิติ!
เขาใช้รหัสลับที่ตรงที่สุด และเป็นสิ่งที่คนในยุคนี้ไม่มีทางฟังเข้าใจ มาเป็นการทดสอบครั้งสุดท้ายที่ร้ายแรงถึงชีวิต!
เจียงซูหรงรู้สึกว่าหัวใจแทบจะกระเด้งออกมาจากลำคอ!
เธอควรรับมุกยังไงดี?
แก้วละหนึ่งร้อยแปดสิบ?
ไม่ได้!
ถ้าเธอรับมุก ก็เท่ากับยอมรับตัวตนของตัวเองตรงนั้นทันที!
ใครจะไปรู้ว่าผู้ชายคนนี้จะทำอะไรหลังจากจำเธอได้!
เขาจะคิดว่าเธอเป็นปีศาจ แล้วรายงานเรื่องเธอต่อองค์กรหรือเปล่า?
เขาจะฆ่าปิดปากเธอเพื่อรักษาความลับหรือเปล่า?
ความรู้สึกตลอดสามปีมอดดับไปตั้งแต่วินาทีที่เลิกรากันแล้ว เธอไม่เชื่อหรอกว่าผู้ชายตรงหน้าจะยังมีเยื่อใยหรือความปรารถนาดีให้ “แฟนเก่า” อย่างเธอ
ห้ามยอมรับเด็ดขาด!
ต่อให้ตายก็ห้ามยอมรับ!
ความคิดนับไม่ถ้วนแล่นผ่านสมองในชั่วพริบตา
ร่างกายที่แข็งเกร็งของเจียงซูหรงค่อย ๆ ผ่อนคลายลงทีละน้อย
เธอเงยหน้าขึ้น สบตาวังอี้ป๋อที่ดูราวกับมองทะลุทุกสิ่ง
บนใบหน้าของเธอปรากฏความงุนงงอย่างพอเหมาะ ก่อนความงุนงงนั้นจะเปลี่ยนเป็นความอยากรู้อยากเห็น
“คุณหมอวังคะ” เธอกะพริบตาปริบ ๆ น้ำเสียงสดใส เจือความซื่อตรงแบบคนชนบทและความตะกละอยู่หลายส่วน “เหล้าอะไรหรือคะ ฟังชื่อแล้วเพราะดีนะคะ เป็นเหล้าดีไหม แพงหรือเปล่า อร่อยกว่าเหล้าเอ้อกัวโถวที่สหกรณ์ห้างที่มาในอำเภอเราหรือคะ?”