คำสั่งหนักแน่นกึกก้องของซุนฉางชิงราวกับฝ่ามือตบฉาดใหญ่ ฟาดลงบนใบหน้าของหลี่เจี้ยนเย่ หัวหน้าแผนกศัลยกรรมอย่างจัง
ทั้งร่างของเขาแข็งค้างอยู่กับที่ ใบหน้าที่แดงก่ำเพราะการโต้เถียงเมื่อครู่ บัดนี้เลือดฝาดหายไปสิ้น กลายเป็นเขียวคล้ำ
ผู้ช่วยงั้นหรือ?
เขา—ศัลยแพทย์มือหนึ่งแห่งโรงพยาบาลกอง กองพัน 732—ต้องไปเป็นผู้ช่วยให้หญิงชาวบ้านชนบทที่แม้แต่มีดผ่าตัดก็ไม่เคยจับอย่างนั้นหรือ?
นี่มันน่าอับอายยิ่งกว่าถูกถอดกางเกงประจานต่อหน้าคนอื่นเสียอีก!
บรรดาหมอและพยาบาลรอบข้างไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง สายตาหลากหลายคู่ ไม่ว่าจะเห็นใจ สะใจ หรือเพียงอยากดูเรื่องสนุก ต่างทิ่มแทงแผ่นหลังของหลี่เจี้ยนเย่ราวกับเข็มเล่มเล็ก ๆ นับไม่ถ้วน
เขารู้สึกว่าศักดิ์ศรีของตนถูกผู้หญิงที่ชื่อเจียงซูหรงใช้เหตุผลง่าย ๆ ค่อย ๆ ลอกออกทีละชั้น โยนทิ้งลงพื้น แล้วถูกคำสั่งของคุณหมอใหญ่ซุนฉางชิงเหยียบจมลงไปในโคลน
“ได้ยินชัดหรือยัง?!” ซุนฉางชิงเห็นเขายืนนิ่ง จึงตวาดย้ำอีกครั้ง
ร่างของหลี่เจี้ยนเย่สะท้านวูบ ราวกับเพิ่งสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย เขากัดฟันกรอด ทุกคำที่เอ่ยออกมาราวกับเค้นผ่านซอกฟัน “...ได้ยินชัดแล้ว”
พูดจบ เขาก็ทนอยู่ต่อไม่ไหว หันขวับแหวกฝูงชน ก่อนพุ่งออกจากห้องผ่าตัดราวกับหนีตาย
แผ่นหลังของเขาแข็งทื่อราวกับท่อนไม้แห้ง
เจียงซูหรงมองแผ่นหลังอันน่าเวทนาของเขาที่จากไป มุมปากมีรอยยิ้มจาง ๆ ประดับอยู่
คิดจะข่มเธอให้อยู่หมัดหรือ? เธอรับมือกับทุกกระบวนท่าได้เสมอ
วันนี้เธอทำให้คนเก่าแก่ในวงการคนนี้ขุ่นเคือง ต่อไปคงไม่แคล้วมีเรื่องให้ก่อกวนอีกแน่
แต่ไม่เป็นไร ขอเพียงเธอปฏิรูปโรงพยาบาลกองเล็ก ๆ แห่งนี้ให้สำเร็จ ชื่อเสียงของเธอก็จะโด่งดังไปทั่วประเทศ!