สิ่งที่เสี่ยวจ้านเรียกว่า “คิดบัญชี” แน่นอนว่าเป็นการสื่อสารที่ใกล้ชิดที่สุดระหว่างสามีภรรยา หลังจากช่วงเวลาใกล้ชิดแสนเร่าร้อนผ่านพ้นไป เจียงซูหรงก็เหนื่อยจนไม่อยากขยับแม้แต่นิ้วเดียว ร่างทั้งร่างอ่อนปวกเปียกราวกับกองโคลน นอนแผ่อยู่ในอ้อมแขนอันแข็งแรงของเสี่ยวจ้าน
“ยังกล้าส่งสายตาหวานให้ผู้ชายคนอื่นต่อหน้าฉันอีกไหม” น้ำเสียงของเสี่ยวจ้านแฝงความเกียจคร้านหลังเสร็จกิจ แต่ยังคงความเผด็จการไว้เต็มเปี่ยม
“ฉันทำเสียที่ไหน……” เจียงซูหรงโต้กลับอย่างไร้เรี่ยวแรง “นั่นมันเรื่องงานนะ”
“เรื่องงานก็ไม่ได้” เสี่ยวจ้านกัดแผ่นหลังเนียนเกลี้ยงของเธอเบา ๆ “ดวงตาของเธอมองได้แค่ฉันคนเดียว”
เจียงซูหรงคร้านจะเถียงกับเขา จึงเพียงขยับเปลี่ยนท่าให้สบายขึ้น แล้วหลับลึกไป
รุ่งขึ้น เมื่อเธอตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่นแจ่มใส เสี่ยวจ้านก็ทำอาหารเช้าเสร็จแล้ว โจ๊กข้าวโพดหวานเคี่ยวจนเป็นสีทอง เนื้อนุ่มข้นหอมกรุ่น ข้างกันมีไข่ดาวน้ำสองฟองหน้าตาน่ากิน
เมื่อมองแผ่นหลังกว้างไหล่ผายเอวคอดของชายหนุ่มที่กำลังง่วนอยู่ในครัว ร่างนั้นเต็มไปด้วยพลังที่ทำให้รู้สึกอุ่นใจ หัวใจของเจียงซูหรงก็อ่อนยวบจนแทบละลาย
ผู้ชายคนนี้ เวลาเผด็จการก็เหมือนหมาป่า แต่เวลาอ่อนโยนกลับทำให้คนจมอยู่ในความหวานจนถอนตัวไม่ขึ้น
ป้าย “สำนักงานส่งเสริมการปรับปรุงที่พักครอบครัวทหารทั่วเขตทหาร” ถูกแขวนขึ้นอย่างรวดเร็วหน้าตึกสองชั้นหลังเล็กที่ตั้งแยกอยู่โดดเดี่ยวในกองพัน 732 เชียนตงไห่ควบตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงาน ท่าทางฮึกเหิมเปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น ส่วนเจียงซูหรง เสี่ยวจ้าน และวังอี้ป๋อ สามคนที่เรียกว่า “สามเหลี่ยมเหล็ก” ก็กลายเป็นแกนหลักของสำนักงานอย่างแท้จริง
เจียงซูหรงดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาเทคนิคอาวุโส รับผิดชอบการวางแผนออกแบบโดยรวมและแนวทางด้านเทคนิค
วังอี้ป๋อดำรงตำแหน่งวิศวกรอาวุโส รับผิดชอบเปลี่ยนความคิดสุดบรรเจิดของเจียงซูหรงให้กลายเป็นแบบแปลนและข้อมูลที่รัดกุมแม่นยำ
ส่วนเสี่ยวจ้าน ตำแหน่งของเขาพิเศษที่สุด—รองผู้อำนวยการประจำสำนักงาน ควบตำแหน่งผู้กำกับดูแลด้านวินัย