เดริกโกรธจนหัวเราะออกมา เขาเป็นตำรวจลาดตระเวนที่เซี่ยงไฮ้มาสิบปี เห็นเจ้าหน้าที่แคว้นเซี่ยสารพัดแบบจนชินตาแล้ว
หัวหน้าแผนกของรัฐบาลนครใต้เห็นหน้าเขาต้องยื่นบุหรี่ให้ ผู้อำนวยการสถานีตำรวจเขตจีนเห็นเขาต้องโค้งคำนับ แต่เด็กหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆ คนนี้ไม่เพียงไม่โค้งคำนับ ยังกล้าตอบโต้เขาอีก
"ขอบอกอีกครั้งหนึ่ง ตำรวจแคว้นเซี่ยไม่มีสิทธิ์ปฏิบัติการในเขตเช่า คุณหวังอานเป็นผู้เสียภาษีที่ถูกกฎหมายของเขตสัมปทานสาธารณะ เป็นปัญญาชนที่ได้รับการศึกษาสูง จะไปยุ่งเกี่ยวกับพวกนักเลงอันธพาลได้อย่างไร เรื่องที่คุณพูดน่ะ หลอกฉันไม่ได้ ตอนนี้ปล่อยคน แล้วพาคนของคุณออกไป ฉันจะไม่ถือสา ไม่อย่างนั้นฉันจะจับกุมคุณทันที และส่งตัวให้สภาบริหารจัดการ ตอนนั้นไม่ต้องพูดถึงว่าคุณจะเป็นผู้อำนวยการสถานี หรือรัฐบาลเทศบาลของคุณก็ช่วยคุณไม่ได้"
หลี่เส้าเจ๋อมองเขา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย "จับฉันเหรอ? ลองดูสิ"
วินาทีที่เสียงพูดจบ ตำรวจทุกนายที่อยู่ข้างหลังหลี่เส้าเจ๋อก็ cock ปืนพร้อมกัน
เสียงกึกก้องดังขึ้นทั่วถนน ปืนไรเฟิลถูก cock ขึ้นแล้วลง กระสุนขึ้นลำ กระบอกปืนสีดำสนิทชี้ไปที่เดริกและตำรวจลาดตระเวนที่อยู่ข้างหลังเขา
ไม่มีใครพูด ไม่มีใครลังเล มีเพียงเสียง cock ปืนที่พร้อมเพรียงกันบอกกับสารวัตรอังกฤษคนนี้ว่า ลองก็ลองสิ
รอยยิ้มบนหน้าเดริกแข็งค้าง เขามองดูกระบอกปืนตรงหน้า แล้วมองหน้าตำรวจพวกนั้นที่ไม่มีความรู้สึกใดๆ เปลี่ยนไป หลังของเขาเริ่มเย็นวาบ