ลู่เที่ยจิงไม่เสียเวลาที่ชั้นล่าง
เขาพานักเลงฝีมือดีกว่า 20 คน อ้อมขึ้นบันไดหลังโรงเตี๊ยมโดยตรง
บันไดหลังเป็นทางสำหรับคนครัวส่งอาหาร แคบและชัน ปกติมีแต่คนครัวที่ใช้
ลู่เที่ยจิงให้ลูกน้องสำรวจเส้นทางนี้มานานแล้ว เป้าหมายคืนนี้มีเพียงหนึ่งเดียว
ชั้นสอง จ้าวจวิน
จ้าวจวินกำลังยกชามเหล้าอวดเบ่งกับลูกน้อง พูดจาดูถูกว่าสมาคมหงไม่เป็นอะไรเลย
จู่ๆ ปลายบันไดก็ทะลักพรวดขึ้นมาเป็นกลุ่มคนจำนวนมาก
มีดยาวในมือคนแถวหน้าสะท้อนแสงวาบ ยังไม่ทันที่นักเลงแก๊งขวานฟ้าสามคนจะลุกจากเก้าอี้ ก็ถูกฟันล้มไปแล้ว
ชายหน้ารอยแผลเป็นตอบสนองไวที่สุด คว้าหม้อเหล้าข้างหน้าโยนไป แล้วสองมือยกเก้าอี้ใต้ก้นมากางบังหน้าอก
หม้อเหล้ากระแทกหน้านักเลงสมาคมหงแตกกระจุย คนนั้นเอามือกุมหน้า ถอยหลังไปหนึ่งก้าว
จ้าวจวินก็สะดุ้งตื่นจากความเมาทันที ถีบโต๊ะกลมข้างหน้าล้มเป็นกำบัง แล้วตะโกนก้อง "สมาคมหง! พวกสมาคมหง! จับอาวุธ!"
โต๊ะกลมล้มครืน ชามจานแตกกระจายเกลื่อนพื้น
คนแก๊งขวานฟ้ารีบชักขวานสั้นและมีดยาวออกจากเอว ปะทะกับนักเลงสมาคมหงที่กรูกันขึ้นมาทันที
พื้นที่ชั้นสองแคบกว่าชั้นล่าง โต๊ะเก้าอี้ยัดแน่นจนขยับตัวยังยาก มีดขวานในพื้นที่แคบโบกสะบัด ฟันแต่ละครั้งก็เสี่ยงโดนพวกเดียวกัน