ชั้นสองเป็นห้องโถงกว้างขวางสว่างไสว
มีโต๊ะแปดเหลี่ยมไม้แดงตั้งอยู่หลายสิบตัว มีภาพวาดทิวทัศน์และตัวอักษรแขวนอยู่บนผนัง มุมหนึ่งมีฉากไม้จันทน์ตั้งอยู่
หน้าฉากมีหญิงสาวคนหนึ่งนั่งเล่นพิณผีผา ผมเปียสองข้างมันวาว ใส่ชุดกี่เพ้าสีขาวนวล กำลังขับร้องบทเพลง
ทั่วห้องโถงมีนักเลงยี่สิบกว่าคนยืนกระจายอยู่
ที่โต๊ะแปดเหลี่ยมใหญ่ที่สุดริมหน้าต่าง มีชายวัยสี่สิบกว่าปีนั่งอยู่
เขาหน้าตาสะอาดสะอ้าน ใส่แว่นตากรอบทอง
ข้างๆ มีหญิงสาววัยเยาว์ใส่ชุดกี่เพ้าสีเหลืองอ่อนนั่งอยู่ กำลังแกะส้มส่งให้เขากิน
ชายคนนี้คือกู้ฉิน
เจ้าสาขาฮูซีของแก๊งขวานฟ้า
ผู้คนในวงการพบเห็นเขาต้องเรียกท่านฉินด้วยความเคารพ
ใครที่ไม่รู้จักเขา เห็นเพียงรูปลักษณ์สุภาพเช่นนี้ ก็คงคิดว่าเขาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยหรือพนักงานระดับสูงของบริษัทต่างชาติ
จ้าวจวินคุมตัวเซียะหงเจี้ยนมาถึงหน้าโต๊ะแปดเหลี่ยม เซียะหงเจี้ยนขาสั่นจนทรุดลงคุกเข่าทันที
หญิงสาวที่เล่นพิณผีผามือสั่น สายพิณขาด
กู้ฉินโบกมือให้เธอ หญิงสาวรีบกอดพิณลุกขึ้น ก้มหัวลงเดินเร็วๆ ลงบันไดไป
พวกนักดื่มชาบนชั้นสองต่างก็เป็นคนฉลาด เห็นจ้าวจวินคุมตัวคนที่บอบช้ำขึ้นมาก็ไม่มีอารมณ์ดื่มชาต่อ ต่างวางค่าเครื่องดื่มแล้วรีบลงบันไดไป
ในพริบตา ห้องโถงชั้นสองก็เหลือเพียงคนของกู้ฉิน
กู้ฉินยกถ้วยชาขึ้น ใช้ฝาถ้วยปัดใบชาที่ลอยอยู่ แล้วจิบเล็กน้อย