หลี่เส้าเจ๋อมองชายวัยกลางคนที่ดูสุภาพเรียบร้อยคนนั้น พลางพยักหน้าให้ในใจ
บุกสาขาเขา ตีลูกน้องเขา ต่อหน้าเขายังกล้าแสดงอำนาจบาตรใหญ่ แต่เขากลับยังยิ้มแย้มและกล่าวขอบคุณได้
คนคนนี้ไม่ธรรมดา การได้เป็นหัวหน้าสาขาในย่านฮูซี ไม่ใช่แค่พึ่งการต่อสู้เพียงอย่างเดียวแน่นอน
กู้ฉินวางถ้วยชาลง หันไปมองจ้าวจวินเล็กน้อย
จ้าวจวินเข้าใจ ส่งสัญญาณโบกมือไปทางด้านนอก ชายฉกรรจ์สองคนที่รออยู่หน้าประตูหามกล่องไม้เล็ก ๆ เข้ามา
พวกเขาเดินมาถึงหน้าลานโต๊ะน้ำชา วางกล่องไม้ลงบนพื้น แล้วเปิดฝากล่อง ด้านในมีเงินหยวนเรียงรายอย่างเป็นระเบียบเป็นแถว ๆ
"ผู้กำกับหลี่เพิ่งเข้ารับตำแหน่ง นี่คือน้ำใจเล็กน้อยจากข้า หนึ่งหมื่นหยวน ถือเป็นของขวัญแสดงความยินดี" กู้ฉินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
สายตาของหลี่เส้าเจ๋อไล่ไปบนกล่องเงินหยวนนั้นหนึ่งรอบ
เงินสดและของมีค่าที่เขายึดมาจากสาขาของเซียะหู่เมื่อคืน รวมแล้วคิดเป็นเงินหยวนประมาณแปดหมื่นกว่า
ตอนนี้กู้ฉินยังส่งเงินสดอีกหนึ่งหมื่นหยวนมาให้
ท่านฉินผู้นี้เข้ามานานขนาดนี้ ไม่เอ่ยถึงเงินที่ถูกยึดจากสาขาแม้แต่คำเดียว กลับยอมส่งเงินมาให้เอง
ทำให้หลี่เส้าเจ๋อมองกู้ฉินสูงขึ้นอีกชั้น คนที่อดทนต่อสิ่งที่คนทั่วไปทนไม่ได้ ย่อมมีแผนการใหญ่
หลี่เส้าเจ๋อหัวเราะเบา ๆ ไม่เกรงใจด้วยซ้ำ "ท่านฉินมีน้ำใจขนาดนี้ ถ้าข้ายังขังคนไว้ไม่ปล่อย ก็ดูไม่เข้าท่า ฉู่เฟิง ปล่อยตัว"
ฉู่เฟิงโบกมือ พวกตำรวจเดินเข้าไปปล่อยเชือกให้นักเลงสามสิบกว่าคนนั้น