ภายในห้องสวีทฮันนีมูนสุดหรูริมทะเล
แค่เปิดประตูเข้ามา กลิ่นหอมของดอกกุหลาบก็โชยเข้าหน้าอย่างอบอวล
กลางห้องเป็นเตียงน้ำทรงกลมขนาดใหญ่เกินจะบรรยาย บนเตียงปูด้วยกลีบกุหลาบสดเรียงเป็นรูปหัวใจขนาดมหึมา
ที่แย่ไปกว่านั้นคือห้องน้ำไม่เพียงแต่เปิดโล่งเต็มรูปแบบ กระจกยังเป็นวัสดุฝ้าครึ่งโปร่งใสอีกด้วย
แค่เปิดไฟในนั้น คนข้างนอกก็สามารถมองเห็นสรีระอันงดงามนั้นได้อย่างชัดเจน
“นี่...มันเกินไปหน่อยแล้วมั้ง”
เมิ่งชิงเหยียนยืนอยู่หน้าประตู จะเข้าก็ไม่ใช่ จะออกก็ไม่ได้ เขินอายจนไม่รู้จะวางมือวางเท้าตรงไหนดี
“เธออาบน้ำก่อนเถอะ วิ่งมาทั้งวันเหงื่อท่วมตัวแล้ว” เฉาอวี้แกล้งทำเป็นไม่เห็นบรรยากาศที่ทำให้คนหน้าแดงใจเต้นเหล่านั้น
เดินตรงไปนั่งที่โซฟาหน้าต่างบานใหญ่ แล้วเปิดโน้ตบุ๊กขึ้นมา
ทำเป็นหน้านิ่งใส่ “ฉันขอทำงานอย่างเดียว”
เมิ่งชิงเหยียนกัดริมฝีปากแดงระเรื่อ หยิบชุดนอนออกมาจากกระเป๋าเดินทาง แล้วรีบเล็มหายเข้าห้องน้ำราวกับหนี
ฟังเสียงน้ำไหลพรากๆ จากในห้องน้ำ เฉาอวี้จ้องหน้าจอพาวเวอร์พอยต์ แต่กลับอ่านไม่ออกแม้แต่ตัวเดียว
บนกระจกฝ้า เงาร่างของผู้หญิงที่มีสัดส่วนเอวสะโพกเกินจริง ใต้ไอน้ำอุ่นๆ ชวนหลงใหลสุดจะบรรยาย
ระหว่างนั้น ที่เมืองปินไห่ซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายพันลี้
ฉินหลานกำลังนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาที่บ้าน เล่นฟีดโซเชียลไปเรื่อยเปื่อย
พอเห็นภาพเบื้องหลังอันคลุมเครือชวนคิดที่เมิ่งชิงเหยียนโพสต์ไว้เมื่อหลายชั่วโมงก่อน ฉินหลานก็อดยิ้มมุมปากไม่ได้
“ลองคำนวณเวลา ระยะห่างของการลงกู้อวนครั้งก่อนน่าจะผ่านไปแล้ว”
“เสียดายที่คราวนี้อยู่ไกลเกินไป ลงมือเองไม่ได้”
แต่ดูจากท่าทางเนื้อหอมแบบนี้ของลูกสาว แม้ไม่มีกู้อวนแห่งความรักช่วย หนุ่มสาวสองคนที่อยู่ด้วยกันสองต่อสองในคืนแบบนี้ ก็มีโอกาสสูงที่จะเกิดประกายไฟขึ้นมาได้
แค่ทำให้เป็นรูปเป็นร่างเสียก่อน มัดมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลกในอนาคตคนนี้ไว้บนเตียงของลูกสาวตัวเอง อนาคตของกลุ่มธุรกิจตระกูลฉินก็การันตีได้แล้ว
ส่วนกู้หมิงคนนั้น...