เอาชีวิตรอดในลำดับขั้น: เปิดเกมด้วยวัชระปราบมาร สิ่งลี้ลับร้องไห้

ตอนที่ 157 แรงกดดันจากผู้พิทักษ์จอมมารสองตน

8 นาที· 1.8K คำ

ในสายตาของชายชรา แค่สิ่งลี้ลับดุร้ายกว่าร้อยตัวเหล่านี้ก็เพียงพอจะกวาดล้างขบวนรถรุ่งอรุณเล็ก ๆ ให้สิ้นซากแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้ซอมบี้ลงมือด้วยซ้ำ

สำหรับเขาแล้ว ต่อให้สิ่งลี้ลับตายไปก็ยังจับกลับมาได้

เมื่อเห็นเงาดำทะมึนทั่วฟ้าหอบเอาลมเย็นเยียบและพลังประหลาดถาโถมเข้ามา สีหน้าของเสิ่นเหอกับพวกพ้องก็เปลี่ยนไปทันที เคร่งเครียดถึงขีดสุด

ในช่วงคับขัน โม่เหยากับจางเหล่ยไม่ลังเล ไม่ต้องเอ่ยอะไรสักคำ ทั้งคู่พุ่งทะยานออกไปเผชิญหน้ากับคลื่นสิ่งลี้ลับที่โถมเข้ามา

โม่เหยาวาดกระบี่เพียงลำพัง ท่วงท่าปราดเปรียวพลิ้วไหวท่ามกลางสายฝนกระหน่ำ

กระบี่ยาวในมือเปล่งประกายเย็นเยียบ ร่างของนางเคลื่อนไหวแทรกผ่านฝูงสิ่งลี้ลับไม่หยุดหย่อน ฝีเท้าพลิกแพลงยากคาดเดา รุกและรับได้อย่างลื่นไหลรวดเร็ว จนเหลือเพียงเงาติดตาเป็นสาย

ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ

เสียงกระบี่แหวกอากาศดังระรัว นางฟันกระบี่เร็วถึงขีดสุด

ทุกครั้งที่ตวัดกระบี่ ล้วนแม่นยำและเฉียบคม พอประกายเย็นวาบผ่าน สิ่งลี้ลับตัวหนึ่งก็ต้องถูกฟันจนเกิดบาดแผลลึกเห็นกระดูก พลังประหลาดสลายหาย เสียงกรีดร้องแหลมโหยหวนดังระงมต่อเนื่อง

อีกด้านหนึ่ง จางเหล่ยระเบิดพลังเต็มกำลัง ผิวกายทั่วร่างแดงก่ำขึ้นฉับพลัน ไอพลังสีเลือดแผ่กระจายอย่างบ้าคลั่ง

เงาหมาป่าสีเลือดวนเวียนรอบตัวเขา ดวงตาแดงฉาน แผ่ไอสังหารชวนหวาดหวั่น

ความเร็วของเขาพุ่งขึ้นถึงขีดสุด ร่างวูบไหวเข้าโจมตีในหมู่สิ่งลี้ลับ เงาร่างซ้อนทับกันเป็นชั้น ก่อนกระหน่ำโจมตีสิ่งลี้ลับรอบตัวอย่างบ้าคลั่ง

แต่แม้พลังระเบิดของเขาจะรุนแรงมาก ก็ยังขาดพลังสังหารที่ทะลวงลึก แม้จะคอยก่อกวนและหน่วงเหนี่ยวสิ่งลี้ลับได้ต่อเนื่อง แต่ก็สร้างความเสียหายอย่างแท้จริงได้ยาก

หลี่หลงตะโกนเสียงต่ำ เร่งพลังพันธสัญญาเต็มกำลัง ควบคุมสัตว์กลายพันธุ์กลุ่มหนึ่งให้พุ่งเข้าโจมตี พัวพันสิ่งลี้ลับจำนวนมากเอาไว้แน่น เพื่อถ่วงสถานการณ์และแบ่งเบาแรงกดดัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป