ฝนกระหน่ำเทลงมาอย่างบ้าคลั่ง ฟ้าดินขาวโพลนไปทั่ว
สายฝนเย็นเยียบดุจเข็มน้ำแข็งนับไม่ถ้วน ทิ่มแทงพื้นดินรกร้างอย่างรุนแรง
ลมคลั่งหอบม่านฝนโหมกระหน่ำ พัดพาพลังประหลาดเข้มข้นปกคลุมทั่วทั้งสนามรบ
ท่ามกลางเสียงลมฝนทึบอื้ออึง พลันมีเสียงคำรามเกรี้ยวกราดดุดันสองเสียงระเบิดขึ้น ฉีกกระชากม่านหม่นมัวทั่วฟ้า
ซอมบี้ระดับห้าสองตัวที่ชายชราส่งออกมา ถูกพลังประหลาดอำมหิตกัดกินจิตใจจนสิ้น
ดวงตาสีแดงฉานราวโลหิตจ้องเขม็งไปยังหลูจื่อหมิงกลางสนาม ไม่มีสติปัญญาเหลืออยู่แม้แต่น้อย มีเพียงสัญชาตญาณกระหายเลือดและเข่นฆ่า
เนื้อหนังทั่วร่างเน่าเปื่อยดำคล้ำ ตึงจนแตกร้าว กระดูกและเส้นเอ็นที่โผล่พ้นผิวสะท้อนแสงสีเทาดำเย็นเยียบไร้ชีวิต ชวนให้รู้สึกขยะแขยง
ปลายนิ้วทั้งสิบงอกกรงเล็บสีดำสนิทยาวกว่าสามชุ่น คมกริบเย็นเยียบ เปื้อนพิษศพและพลังประหลาดเข้มข้น
เสียงคำรามกึกก้องสองเสียงดังสนั่นขึ้นพร้อมกัน ซอมบี้ระดับห้าทั้งสองถีบพื้นพุ่งทะยาน
ร่างหนักอึ้งพลันระเบิดความเร็วถึงขีดสุด ย่ำผ่านพื้นโคลนที่มีน้ำขังจนกระเซ็น เกิดเป็นเงาดำสองสายพุ่งเข้าหาหลูจื่อหมิงจากซ้ายและขวา ดวงตาเต็มไปด้วยความกระหายเลือด
กรงเล็บคมกริบยกสูง ฉีกสายลมฝนเย็นยะเยือก พร้อมพลังน่าสะพรึงที่ฉีกเหล็กกล้าได้ และความเร็วอันน่าตกใจ
พุ่งตรงเข้าใส่จุดตายของหลูจื่อหมิง กลิ่นอายดุดันเหี้ยมเกรียมทะลักเข้าปะทะ จนมวลอากาศโดยรอบแข็งค้างในฉับพลัน
เมื่อเผชิญหน้าการจู่โจมดุดันจากซอมบี้ระดับสูงสองตัว หลูจื่อหมิงยังคงยืนอยู่ที่เดิมตั้งแต่ต้นจนจบ