นกประหลาดเจ็ดหัวพุ่งเข้ามาใกล้แล้ว หลูจื่อหมิงเห็นดังนั้น เงาวชิระปราบมารที่อยู่เบื้องหลังก็หลอมรวมเข้ากับร่างของเขาทันที
สายฟ้าสีม่วงพลุ่งพล่านทั่วร่าง เสียงฟ้าร้องดังสนั่นจนหูอื้อ เขาชักดาบถังซึ่งเป็นอาวุธประหลาดราชันยมโลกออกจากเอวอย่างคล่องแคล่ว
นกประหลาดตัวหนึ่งโฉบเข้าจู่โจม กรงเล็บแหลมคมตะปบใส่ร่างเขาโดยตรง หลูจื่อหมิงกลิ้งหลบไปด้านข้าง พร้อมฟาดดาบสกัดนกอีกตัวที่พุ่งเข้าใส่
พลังสายฟ้าช่วยเพิ่มความเร็วให้เขาอย่างมหาศาล กระบวนท่าดาบจึงว่องไวและพลิ้วไหว
นกประหลาดทั้งเจ็ดผลัดกันโจมตี แต่ไม่ถูกเขาหลบก็ถูกคมดาบสกัดไว้ กรงเล็บแหลมคมปะทะกับดาบถังจนเกิดประกายไฟเป็นระยะ
ระหว่างจังหวะสกัด เขายังใช้มือปั้นสายฟ้าแล้วยิงสวนกลับไม่หยุด
หลังต่อสู้อย่างดุเดือดนานกว่าสิบนาที แม้เขาจะดูสะบักสะบอมและเต็มไปด้วยฝุ่น แต่ก็ไม่ได้รับบาดเจ็บ
ส่วนนกประหลาดระดับสี่หลายตัว บ้างถูกฟันจนกรงเล็บขาด บ้างมีรอยไหม้เกรียมจากสายฟ้าเต็มร่าง สภาพไม่ต่างจากเขาเท่าไร
ทางหลูจื่อหมิงกำลังเจอแรงกดดันมหาศาล ส่วนทางโม่เหยากลับรับมือได้สบายกว่าไม่น้อย
นกประหลาดระดับสี่และระดับห้าต่างจับจ้องหลูจื่อหมิง นางจึงต้องรับมือเพียงสิ่งลี้ลับระดับสามเท่านั้น
ยิ่งมีอาวุธประหลาดช่วยเสริมพลัง นางก็ไม่จนตรอกเหมือนเมื่อครู่ที่ถูกนกประหลาดระดับสี่กดดันอีกต่อไป ต่อให้สังหารนกประหลาดไม่ได้ ก็ยังหลบหลีกและปัดป้องได้อย่างไม่ลำบาก
เสิ่นเหอและคนอื่น ๆ มองการต่อสู้นี้จนพูดไม่ออก
หากการต่อสู้ก่อนหน้านี้เป็นเพียงการแข่งขันจัดอันดับระดับดาวต่ำ ตอนนี้ก็คือศึกประชันยอดฝีมืออย่างแท้จริง
พวกเขาถามตัวเองในใจ ต่อให้ไม่ต้องพูดถึงสิ่งลี้ลับระดับสี่ถึงเจ็ดตัว แค่ระดับสี่ตัวเดียวก็เล่นงานพวกเขาได้เหมือนแมวหยอกหนู คงยืนหยัดได้นานขนาดนี้ไม่ได้แน่