เขาโคจรวิชาเก้าสุริยันเผาสวรรค์ ความร้อนแผ่ซ่านจากตันเถียน พลังงานไหลไปตามแขนขาราวกับงูตัวเล็ก ๆ ผลข้างเคียงจากการเลื่อนระดับแทบไม่เหลือแล้ว ความอ่อนแรงแบบก่อนหน้าก็หายไป
เขาดีใจอยู่ในใจ ในที่สุดก็จัดการปัญหากวนใจนี้ได้เสียที
ถึงจะอ่อนแรงหลังใช้ทักษะก็พอทนได้ แต่ถ้าแม้แต่ร่างกายยังอ่อนล้าและโหวงเหวงหลังเลื่อนระดับ ก็คงทรมานน่าดู
ก่อนหน้านี้เป็นเพราะพลังเลือดพลังกายในร่างกายมีน้อยเกินไป
แม้วิชาบูชาพุทธมหาอรหันต์วชิระสามารถบดข่มปีศาจเก้าเวทนาจะช่วยเพิ่มพลังเลือดพลังกายได้ในระหว่างฝึก แต่ถึงอย่างไรก็เป็นวิชาฝึกกายภายนอก พลังเลือดพลังกายที่เพิ่มขึ้นมีจำกัด ไม่พอแม้แต่จะชดเชยพลังที่เสียไปจากการใช้ทักษะ นี่จึงทำให้เขาอ่อนแรงทุกครั้งที่เลื่อนระดับ
แต่วิชาเก้าสุริยันเผาสวรรค์ไม่เพียงเพิ่มขีดจำกัดพลังเลือดพลังกายในร่างกาย แต่ยังช่วยฟื้นฟูพลังเลือดพลังกายได้อย่างต่อเนื่องด้วย
ถ้าพลังเลือดพลังกายก่อนหน้านี้เป็นเพียงร่องน้ำ ตอนนี้ก็คงเทียบได้กับลำธารสายเล็ก ๆ
อย่างแรกเป็นเพียงธารน้ำเล็ก ๆ ในหุบเขา หรือไม่ก็เป็นสายน้ำรินที่มีเฉพาะหลังฝนตก ปริมาณน้อยที่สุด ส่วนอย่างหลังเป็นสายน้ำที่ไหลไม่ขาดตลอดทั้งปี แม้ไม่กว้างนัก แต่น้ำก็มีมากกว่าอย่างแรกอยู่หลายเท่า
เขารู้สึกว่าร่างกายเต็มไปด้วยพลัง แม้แต่ความอยากอาหารก็ลดลงไม่น้อย
นี่เพิ่งเสริมความแข็งแกร่งให้วิชาเก้าสุริยันเผาสวรรค์ไปแค่ 5 ครั้งเท่านั้น หากเสริมอีกสักหลายครั้ง
