ภายในฐานที่มั่นของขบวนรถ ผู้รอดชีวิตทุกคนเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบ แบ่งตามหน่วยค้นหาเพื่อรับอาหาร
แถวยาวเหยียด ผู้รอดชีวิตต่างแต่งกายปะปนกันไป ใบหน้าเปื้อนฝุ่นมอมแมม
ดวงตาทุกคู่จับจ้องไปยังจุดตักอาหารที่อยู่ไกลออกไป กลืนน้ำลายไม่หยุด แววตาเต็มไปด้วยความปรารถนา ในท้องแสบร้อนราวกับหมาป่าที่หิวโซ
ข้าวสวยสีขาวในถังเก็บความร้อนสเตนเลสแต่ละใบมีอยู่เต็มถัง ข้างถังวางบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป บะหมี่เส้นแห้ง ไส้กรอกแฮม และเนื้อกระป๋อง กลิ่นหอมเข้มข้นของอาหารอบอวลไปทั่วฐานที่มั่น
เพราะพรุ่งนี้พวกเขาต้องเข้าไปค้นหาเสบียงในตัวเมือง จึงจัดให้กินดีหน่อย พรุ่งนี้จะได้มีแรงทำงาน ถึงอย่างไรเสบียงในเมืองทั้งเมืองก็ต้องอาศัยแรงงานในการเก็บรวบรวม
ทุกคนถือกล่องอาหารใช้แล้วทิ้งกับตะเกียบ ยืนเข้าแถวรออาหารอย่างว่าง่าย ไม่ต่างจากนักเรียนที่ต่อแถวรับข้าวในโรงอาหาร
บ่ายวันนี้พอรู้ข่าวว่าขบวนรถผานสือของพวกเขาจะเข้าร่วมกับขบวนรถรุ่งอรุณ ผู้รอดชีวิตจากขบวนรถผานสือทุกคนต่างดีใจจนเนื้อเต้น ไม่มีข้อยกเว้น
พวกเขาได้เห็นฝีมือของขบวนรถรุ่งอรุณกับตาตลอดทาง แม้จะเคยเห็นเพียงครั้งเดียว แต่ภาพการต่อสู้ที่บดขยี้สิ่งลี้ลับก็ฝังแน่นอยู่ในความทรงจำ
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่พวกเขาเห็นมนุษย์ไล่ล่าสิ่งลี้ลับอย่างเป็นฝ่ายรุก ทั้งยังบดขยี้พวกมันได้อย่างราบคาบ ภาพนั้นพลิกความเข้าใจเดิม ๆ ที่พวกเขามีต่อวันสิ้นโลกจากสิ่งลี้ลับไปจนหมดสิ้น
ทุกวันเห็นแต่มนุษย์ถูกสิ่งลี้ลับไล่ล่า นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นพวกมันตกอยู่ในสภาพน่าอนาถบ้าง
มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าใครเป็นสมาชิกใหม่ ใครเป็นสมาชิกเก่า ไม่ว่าจะสภาพร่างกายหรือสภาพจิตใจก็ดูออกทั้งนั้น