เอาชีวิตรอดในลำดับขั้น: เปิดเกมด้วยวัชระปราบมาร สิ่งลี้ลับร้องไห้

ตอนที่ 18 พวกคุณคิดจะแย่งชิงหรือไง?

7 นาที· 1.7K คำ

สิ้นเสียงพูด ลู่จื่อหมิงก็ตรงไปยังร้านขายเมล็ดพันธุ์ทันที

ตอนนี้มีคางคกกลืนฟ้าแล้ว เมล็ดพันธุ์จึงสำคัญกับเขามาก

พื้นที่เพาะปลูกในพื้นที่เก็บของจะปล่อยทิ้งไว้เฉย ๆ ไม่ได้ นั่นเท่ากับสิ้นเปลืองอย่างโจ่งแจ้ง ยิ่งปลูกผักผลไม้ได้เร็วเท่าไร

ก็ยิ่งได้กินผักปลอดสารพิษสดใหม่กับผลไม้นานาชนิดเร็วขึ้นเท่านั้น ในวันสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยสิ่งลี้ลับ เรื่องแบบนี้ช่างเป็นความสุขอย่างแท้จริง!

ประตูร้านขายเมล็ดพันธุ์เปิดอ้าอยู่

ลู่จื่อหมิงก้าวเข้าไปในร้าน บนพื้นมีเมล็ดพันธุ์กระจัดกระจายอยู่ไม่น้อย ส่วนถุงบรรจุภัณฑ์ในตู้ก็ระเกะระกะ ดูปราดเดียวก็รู้ว่าถูกคนแย่งชิงมาแล้ว

เขาไม่แปลกใจเลย ในวันสิ้นโลกที่มีสิ่งลี้ลับ เมื่อไร้ซึ่งอาหาร ขอแค่เป็นของที่กินได้ คนก็กล้ากินทุกอย่าง

เขาหยิบถุงเมล็ดพันธุ์บนชั้นมาดู มีทั้งผักโขม ผักใบเขียว และข้าวโพด หลากหลายชนิดไม่น้อย

แต่พอแกะดู เมล็ดพันธุ์ข้างในส่วนใหญ่ขึ้นราและเน่าเสียไปแล้ว

เขาแกะตรวจคัดเลือกทีละถุง จนพื้นเต็มไปด้วยถุงบรรจุภัณฑ์ที่ถูกทิ้ง

ใช้เวลาถึงหนึ่งชั่วโมงเต็ม กว่าจะคัดเมล็ดแตงโมได้มากกว่า 40 เมล็ด และเมล็ดผักโขมอีกกว่า 50 เมล็ด

นี่เป็นเพียงร้านอุปกรณ์การเกษตรขนาดเล็ก ของในร้านมีไม่มากอยู่แล้ว เมล็ดพันธุ์กว่าครึ่งก็ถูกทำลายเสียหาย

ถึงอย่างนั้น เมื่อได้เมล็ดพันธุ์มา ลู่จื่อหมิงก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้ ผักโขมเก็บเกี่ยวได้หลายรอบ

ส่วนแตงโมยิ่งเป็นผลไม้ชั้นยอดในวันสิ้นโลก ทั้งช่วยดับกระหายและเติมน้ำตาล หลังเก็บเกี่ยวแล้วยังเก็บเมล็ดไว้ปลูกต่อได้อีก

เขาหากล่องใบเล็กมาได้ใบหนึ่ง แล้วเก็บเมล็ดพันธุ์อย่างทะนุถนอม ก่อนหมุนตัวออกจากร้าน

พอหันกลับไปก็เห็นหลี่เจี้ยนเข็นรถเข็นมา บนรถกองเต็มไปด้วยเชือกไนลอน ลวดสลิง เชือกป่าน โซ่ และกล่องเครื่องมือครบชุด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป