เมื่อเห็นพวกเดียวกันถูกสังหาร สิ่งลี้ลับสิบกว่าตนก็มีแววตาเย็นเยียบ พลังประหลาดเข้มข้นแผ่กระจายไปทั่วอากาศ
สิ่งลี้ลับชายผมเกรียนคนหนึ่งซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่ม กำท่อเหล็กที่มีพลังประหลาดวนเวียนอยู่แน่น สีหน้าเหี้ยมเกรียม
ภายในร้านอินเทอร์เน็ตกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อภาพลวงตาเมื่อครู่หายไป ผนังเผยสภาพดั้งเดิมหลังถูกไฟเผา ปูนผนังแผ่นใหญ่ไหม้เกรียมและหลุดร่อน
โต๊ะเก้าอี้ถูกเผาจนเหลือเพียงโครงที่แตกหัก คอมพิวเตอร์ซึ่งเคยใช้เล่นเกมได้กลายเป็นซากดำไหม้ ร้านอินเทอร์เน็ตที่เคยตกแต่งอย่างดีพังทลายกลายเป็นสถานที่เกิดเหตุเพลิงไหม้ที่มืดมนชวนหวาดผวา กลิ่นไหม้คลุ้งไปทั่ว
เถ้าแก่เกา สิ่งลี้ลับชายผมเกรียนผู้เป็นหัวหน้า เห็นหลูจื่อหมิงต่อยสิ่งลี้ลับที่เป็นพนักงานดูแลร้านตายคาตา จึงเกิดความหวาดระแวงอยู่บ้าง
มันสัมผัสได้ว่ามนุษย์ตรงหน้าแข็งแกร่งไม่น้อย แต่ปกติมันไว้หน้าและรักษาศักดิ์ศรี จะเสียท่าไม่ได้
อีกอย่าง การจัดการพนักงานดูแลร้านที่อ่อนแอกว่าด้วยหมัดเดียวก็ยังบอกอะไรไม่ได้ทั้งหมด อย่างน้อยมันก็เป็นสิ่งลี้ลับขั้นสาม ส่วนอีกฝ่ายอยู่ขั้นสอง คนละระดับกันเลย จำเป็นต้องหลบคมเขาหรือ?
มันเหลือบมองลูกน้องรอบตัว ไม่อยากเสียบารมีต่อหน้าคนอื่น จึงอ้าปากข่มขู่ว่า “ไอ้ผีขี้ขลาด แกกลายเป็นหมารับใช้มนุษย์ตั้งแต่เมื่อไหร่ ถึงกับพาคนมาส่งให้พวกเรา หวังให้เราเอามาเป็นของว่างหรือไง?”
พูดจบมันยังหัวเราะเยาะเสียงดัง สิ่งลี้ลับขั้นสองตัวอื่นได้ยินแล้วก็หัวเราะครืน มีตัวหนึ่งถึงกับหัวเราะจนตัวงอ ราวกับได้ยินเรื่องตลกสุดขีด ถึงกับกุมท้องหัวเราะ
“แก...” เถ้าแก่เกายังคิดจะพูดอะไรต่อ แต่ก็หุบปากลงอย่างรวดเร็ว
ก่อนที่เสียงของมันจะจบ หลูจื่อหมิงก็ไม่เสียเวลา รีบเดินพลังวิชาเต็มกำลัง แสงสีทองบนร่างยิ่งเข้มข้นขึ้น
ไม่นานรูปธรรมวชิระปราบมารสูงกว่าสองเมตรจนแทบจะเป็นรูปเป็นร่าง ก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขาอย่างช้า ๆ จ้องมองสิ่งลี้ลับทั้งกลุ่มอย่างเย็นชา