พี่หู่กับพวกอีกสามคนกำลังขนย้ายเสบียงอยู่ดี ๆ ก็เผชิญหน้ากับหุ่นกระดาษฝูงใหญ่ ทั้งสี่ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ รีบหันหลังคิดจะหนี แต่กลับถูกขวางไว้แน่นหนาอยู่ในลานร้านขายของชำ
“พี่หู่! ทำยังไงดี! สิ่งลี้ลับเยอะขนาดนี้ พวกเราตายแน่!”
“บ้าเอ๊ย ช่างรถไปก่อน! ไปทางประตูหลัง! สิ่งลี้ลับพวกนี้เคลื่อนที่ไม่เร็ว ไม่เอาเสบียงแล้วก็ได้ เอาชีวิตรอดสำคัญกว่า!”
หลูจื่อหมิงที่อยู่บนหลังคาบ้านชั้นเดียวเห็นภาพนั้น สีหน้าพลันเคร่งขรึม
เดิมทีเขาคิดจะรอให้อีกฝ่ายขนเสบียงขึ้นรถเสร็จ แล้วค่อยฉวยโอกาสปล้น แต่ไม่คิดว่าจะมีสิ่งลี้ลับโผล่ออกมามากมายขนาดนี้
เขาเพิ่งเตรียมจะหันหลังหนี พอเหลือบตามองก็เหงื่อเย็นผุดท่วมกายทันที
หุ่นกระดาษห้าตนปรากฏขึ้นด้านหลังเขาอย่างไร้สุ้มเสียงตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
“ฮิ ๆ ๆ… มาเป็นพวกเรา แล้วจะได้เป็นอมตะ…”
หุ่นกระดาษทั้งห้าตนพูดคำชวนขนหัวลุกซ้ำไปซ้ำมา พลางค่อย ๆ ขยับเข้าหาเขา
“บ้าเอ๊ย คิดจะมาหลอกผีหลอกคนกับฉันงั้นเหรอ!”
หลูจื่อหมิงยกมือชักดาบถังออกมา ฟันลงไปอย่างแรง
กร๊อบ!
หุ่นกระดาษแตกกระจายเป็นชิ้น ๆ ล้มพังลงทันที ทว่าเศษกระดาษที่กระจัดกระจายกลับขยับยุกยิกและประกบเข้าหากันในพริบตา ก่อนคืนสภาพดังเดิม
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลูจื่อหมิงก็เก็บดาบเข้าฝัก
“ฮิ ๆ ๆ… ยอมแพ้แล้วหรือ? มาเป็นพวกเราเถอะ แล้วจะทำให้เจ้าเป็นอมตะ”
หลูจื่อหมิงยังคงสงบนิ่ง เขาถอยหลังไปสองสามก้าวแล้วก้มมองลงไป บ้านชั้นเดียวสูงเพียงสองเมตรกว่าเท่านั้น
ถ้าสู้ไม่ไหวก็โดดลงไปหนีได้ทุกเมื่อ จากนั้นก็ตรงไปขึ้นรถกระบะแล้วขับหนี
เมื่อตัดสินใจแน่วแน่ ทั้งยังหาทางถอยไว้แล้ว เขาก็รีบโคจรเคล็ดวิชา เตรียมลงมือ
เงาวัชระในห้วงความคิดซ้อนทับเข้ากับร่างกายของเขาทันที อากาศรอบตัวพลันเปลี่ยนไป ดวงตาทั้งสองข้างเปล่งประกายสีทองเจิดจ้า ทั่วร่างถูกปกคลุมด้วยแสงสีทองจาง ๆ
หุ่นกระดาษทั้งห้าเห็นเช่นนั้นก็หยุดนิ่งอย่างน่าประหลาด ราวกับถูกสะกดจนชะงักงัน
หลูจื่อหมิงพุ่งตัวออกไปในฉับพลัน เข้าประชิดหุ่นกระดาษแล้วซัดหมัดหนักใส่ศีรษะของตนหนึ่ง!
ปัง!
หุ่นกระดาษระเบิดกระจายคาที่
【ยินดีกับโฮสต์ที่สังหารสิ่งลี้ลับระดับ 0 — หุ่นเชิดกระดาษ ได้รับบุณย์: 100 แต้ม】
เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบ หลูจื่อหมิงก็ยินดีในใจ ก่อนชกต่อไป หมัดเดียวทำลายหุ่นกระดาษได้หนึ่งตน!
【ยินดีกับโฮสต์ที่สังหารสิ่งลี้ลับระดับ 0 — หุ่นเชิดกระดาษ ได้รับบุณย์: 100 แต้ม】
เพียงชั่วครู่ หุ่นกระดาษทั้งห้าตนก็ถูกกำจัดจนหมด บุณย์ 500 แต้มเข้ากระเป๋าอย่างง่ายดาย
ก่อนหน้านี้เขาหวาดกลัวสิ่งลี้ลับ เพราะคนธรรมดาไม่มีทางทำอันตรายสิ่งชั่วร้ายได้เลย
แต่ตอนนี้เขาสังหารสิ่งลี้ลับได้ ใช้บุณย์เสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเอง แล้วออกล่าต่อ วนเป็นวงจรเพิ่มพลังที่สมบูรณ์แบบ!
เขากวาดตามองลงไปด้านล่าง หุ่นกระดาษหกตนกำลังล้อมไล่สังหารผู้รอดชีวิตสี่คน
หลูจื่อหมิงไม่ลังเลอีกต่อไป เขากระโดดลงจากชั้นสอง ร่างทองคุ้มกาย ร่วงลงมาจากฟากฟ้า!
ผู้รอดชีวิตทั้งสี่เห็นเขาถูกปกคลุมด้วยแสงสีทองและร่อนลงมาจากกลางอากาศ ต่างก็เผยสีหน้าปลาบปลื้ม ตื่นเต้นสุดขีด
ในวันสิ้นโลก ใคร ๆ ก็หนีเมื่อเจอสิ่งลี้ลับ แต่ชายตรงหน้ากลับเป็นฝ่ายออกล่าสิ่งลี้ลับเอง แค่เห็นท่าทางก็รู้ว่าโคตรเก่ง
“ท่านผู้สืบทอดลำดับ ช่วยพวกเราด้วย! พวกเรายินดีมอบเสบียงครึ่งหนึ่งให้คุณ!”
“ยอดฝีมือ ช่วยชีวิตด้วย! ขอร้องล่ะ ช่วยพวกเราที!”
ทุกคนร้องขอความช่วยเหลือต่อเนื่องกัน
หลูจื่อหมิงคร้านจะพูดมาก เขาก้าวไปข้างหน้าแล้วซัดหมัดใส่หุ่นกระดาษตนหนึ่งจนแตกละเอียด
อีกสองตนที่เหลือเพิ่งพุ่งเข้ามา ก็ถูกเขาชกสองหมัดระเบิดกลายเป็นเศษกระดาษ
หุ่นกระดาษตนหนึ่งซ่อนอยู่ในเงามืด ลอบจู่โจม กรงเล็บกระดาษคมกริบตวัดตรงเข้าใส่ศีรษะเขา!
ผู้รอดชีวิตหลายคนรู้ดีว่ากรงเล็บกระดาษคมเพียงใด มันฉีกกะโหลกคนธรรมดาให้แหลกได้ในพริบตา จึงรีบตะโกนเตือน “พี่ใหญ่ ระวังข้างหลัง!”
แต่หลูจื่อหมิงกลับทำราวกับไม่ได้ยิน
ทุกคนได้แต่มองกรงเล็บกระดาษฟาดใส่กลางศีรษะเขาอย่างแรง ในใจนึกภาพฉากน่าสยดสยองออกมาแล้ว
วินาทีต่อมา
ปัง!
เสียงแตกหักแหลมบาดหูดังสนั่น กรงเล็บกระดาษหักสะบั้นกระจายทันที!
ดวงตาที่วาดด้วยหมึกบนใบหน้าแข็งทื่อของหุ่นกระดาษเผยแววไม่อยากเชื่อออกมาเล็กน้อย
หลูจื่อหมิงเหวี่ยงหมัดกลับหลัง ปลิดชีพหุ่นกระดาษที่ลอบโจมตีในหมัดเดียว
【ยินดีกับโฮสต์ที่สังหารสิ่งลี้ลับระดับ 0 — หุ่นเชิดกระดาษ ได้รับบุณย์: 100 แต้ม】
เพียงพริบตา หุ่นกระดาษทั้งหกตนก็ถูกกวาดล้าง บุณย์ 600 แต้มเข้ามือ
เวลาเพียงหนึ่งนาที บุณย์ 1,100 แต้มก็เข้ากระเป๋า!
“เชี่ย! ยอดฝีมือเก่งเกินไปแล้ว!”
“พระเจ้า! นี่แหละยอดฝีมือของจริง!”
หลายคนอุทานชื่นชมไม่ขาดปาก แต่หลูจื่อหมิงไม่สนใจแม้แต่น้อย เขากวาดตามองทั่วหมู่บ้าน
หุ่นเชิดกระดาษมีระดับต่ำและพลังต่อสู้ด้อย แม้หนึ่งตนจะให้บุณย์แค่ 100 แต้ม แต่สะสมไปเรื่อย ๆ ก็เป็นแหล่งเก็บแต้มชั้นยอด
“อย่าลืมทิ้งเสบียงครึ่งหนึ่งที่รับปากไว้ให้ฉัน”
ทิ้งท้ายไว้คำหนึ่ง หลูจื่อหมิงก็เดินตรงไปยังร้านขายของชำ
ทั้งสี่มองตามแผ่นหลังของเขาด้วยสีหน้าตื่นตะลึง ยืนอึ้งอยู่นานกว่าจะได้สติ
“เกินไปแล้ว คนอื่นเจอสิ่งลี้ลับก็หนีเอาชีวิตรอด แต่หมอนั่นกลับไล่ฆ่าพวกมัน!”
“ยอดคนของจริง!”
พวกเขาไม่รู้การแบ่งระดับของสิ่งลี้ลับ รู้เพียงว่าชายหนุ่มตรงหน้าชกทีเดียวก็ฆ่าได้หนึ่งตน ในใจจึงเหลือแต่ความเลื่อมใสอย่างสุดขีด
ในลานร้านขายของชำยังมีหุ่นกระดาษเดินเตร่อยู่สี่ตน
ดวงตาหลูจื่อหมิงเป็นประกาย เขาก้าวไปข้างหน้า ยกมือซัดหมัดใส่หุ่นกระดาษตนหนึ่งจนสลายทันที
【ยินดีกับโฮสต์ที่สังหารสิ่งลี้ลับระดับ 0 — หุ่นเชิดกระดาษ ได้รับบุณย์: 100 แต้ม】
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นต่อเนื่อง เติมแรงฮึดให้เขาเต็มเปี่ยม
ไม่นาน หุ่นกระดาษทั้งสี่ตนก็ถูกกำจัดจนหมด บุณย์สะสมเป็น 1,500 แต้ม!
เขาเดินออกจากร้านขายของชำ มองเสบียงที่กองพะเนินสูงเป็นภูเขาอยู่ในกระบะรถ แววตาเปล่งประกายเจิดจ้า
ตอนนี้ของพวกนี้เป็นของที่เขายึดมาได้ทั้งหมด!
เขาเปิดประตูรถ นึกไม่ถึงว่ากุญแจรถจะยังเสียบคาอยู่ในรูกุญแจ
ผู้รอดชีวิตในวันสิ้นโลกเวลารีบหนี ไม่เคยกล้าดึงกุญแจรถออก หากเจอสิ่งลี้ลับเข้า
มีเพียงรถยนต์เท่านั้นที่พาหนีได้อย่างรวดเร็ว ไม่มีใครกล้าเสียเวลาดึงกุญแจออก
คราวนี้เลยเป็นประโยชน์กับเขาไปฟรี ๆ รถกระบะออฟโรดดัดแปลงเป็นของดีในวันสิ้นโลก อย่างน้อยก็ไม่ต้องขี่รถสามล้อแล้ว
เวลานั้นเอง ผู้รอดชีวิตทั้งสี่ที่เขาช่วยไว้ก่อนหน้านี้ก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว พร้อมทักทายด้วยความเคารพ “สวัสดีครับ ยอดฝีมือ!”
หลูจื่อหมิงมองแรงงานที่หาได้พร้อมใช้แล้วสั่งทันที “พวกนายสี่คน ช่วยขนเสบียงที่เหลือทั้งหมดขึ้นรถ เดี๋ยวฉันขับรถพาพวกนายออกไป”
“ตอนนี้ทั้งหมู่บ้านมีหุ่นกระดาษอยู่เต็มไปหมด พวกนายฝ่าออกไปเองไม่ได้หรอก มีแค่บริเวณที่ฉันกวาดล้างแล้วเท่านั้นที่ยังปลอดภัยชั่วคราว”
ทั้งสี่เข้าใจสถานการณ์ของตัวเองดี ทั่วทั้งหมู่บ้านเต็มไปด้วยสิ่งลี้ลับน่าสะพรึงกลัว จึงตอบตกลงทันทีโดยไม่ต้องคิด
“ไม่มีปัญหา ยอดฝีมือ! ผมหลี่เจี้ยนรับรองว่าจัดการให้เรียบร้อย คุณวางใจได้เลย!”
“อืม หลี่เจี้ยนใช่ไหม ตั้งใจทำงานให้ดี ฉันจะคุ้มกันพวกนายไปสักช่วงหนึ่ง”
หลูจื่อหมิงฉวยโอกาสหลอกใช้ทั้งสี่ให้ขนของอย่างขยันขันแข็ง ไม่ปล่อยให้เสบียงเสียเปล่าแม้แต่น้อย
ส่วนตัวเขาดึงกุญแจออก ล็อกรถ แล้วหันหลังเดินเตร่ไปทั่วหมู่บ้านต่อ เพื่อล่าสิ่งลี้ลับเก็บบุณย์
โลกวุ่นวายในวันสิ้นโลก ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่อยู่รอด! ในเมื่อสิ่งลี้ลับในหมู่บ้านรวมตัวกันแน่นพอดี ก็ถือโอกาสพัฒนาตัวเองให้เต็มที่ พวกนี้เป็นถุงค่าประสบการณ์ชัด ๆ!
ในส่วนลึกของทางเล็กกลางหมู่บ้าน ผู้รอดชีวิตแปดคนกำลังถูกหุ่นกระดาษกว่าสิบตนไล่ล่า
หุ่นกระดาษเคลื่อนที่ช้า ทุกคนจึงวิ่งหนีสุดชีวิต ใครวิ่งช้ากว่าคนอื่นก็จะกลายเป็นเหยื่อ
คนที่รอดมาได้ถึงสองเดือนในวันสิ้นโลก ล้วนฝึกฝนร่างกายจนแข็งแรงพอสมควรแล้ว
ชายวัยกลางคนอายุสามสิบกว่าในกลุ่มรั้งท้าย แววตาฉายความเหี้ยมเกรียม
เขายกหน้าไม้ขึ้น เล็งหญิงสาวที่วิ่งนำอยู่ข้างหน้า แล้วเหนี่ยวไกอย่างเด็ดขาด!
ลูกธนูเจาะเนื้อ หญิงสาวกรีดร้องออกมา
เธอหันกลับไปมองหน้าไม้ในมือชายคนนั้น พลันเข้าใจเจตนาชั่วร้ายของอีกฝ่าย แววตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความโกรธแค้น
“ฉันก็ไม่มีทางเลือกเหมือนกัน จะโทษก็โทษที่เธอวิ่งเร็วเกินไป!”
ชายวัยกลางคนยิงธนูต่อเนื่อง ทำให้หลายคนบาดเจ็บ
กลิ่นคาวเลือดกระจายออกไป หุ่นกระดาษที่อยู่ด้านหลังถูกดึงดูดเข้ามาทันที ก่อนจะล้อมผู้รอดชีวิตที่บาดเจ็บไว้
เมื่อเห็นผู้คนถูกสิ่งลี้ลับกลืนกิน ชายวัยกลางคนก็เผยสีหน้าดีใจสุดขีด ก่อนหันหลังวิ่งหนีออกนอกหมู่บ้านอย่างบ้าคลั่ง นี่แหละกฎการเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยสิ่งลี้ลับ
ผู้รอดชีวิตที่บาดเจ็บถูกหุ่นกระดาษสังหารจนหมด ร่างกายกลายพันธุ์อย่างรวดเร็ว
เนื้อหนังเหี่ยวแห้งกลายเป็นกระดาษ กระดูกเปลี่ยนเป็นซี่ไม้ไผ่ เพียงไม่กี่วินาที ทุกคนก็กลายสภาพเป็นหุ่นเชิดกระดาษตนใหม่
มุมปากสีแดงเลือดค่อย ๆ ยกขึ้นอย่างน่าขนลุก แต้มแดงสองจุดบนแก้มเด่นสะดุดตา รูปลักษณ์ชวนสยองจนคนธรรมดาหวาดกลัวและขนลุกซู่ได้
ในตอนนั้นเอง หุ่นกระดาษทุกตนบิดคอแข็งทื่อพร้อมกัน หันมองไปยังทิศทางเดียวกันเป็นตาเดียว แสยะยิ้มประหลาดแล้วตะโกนพร้อมกันว่า
“เจอตัวแล้ว”
“เจอแกแล้ว มนุษย์”
ในเงามืด หลูจื่อหมิงยิ้มอย่างจนใจ “เฮ้อ ยังไงก็ถูกเจอจนได้”
เขาโยนศพชายวัยกลางคนที่เพิ่งหนีออกไปและคิดสละชีวิตคนอื่นเพื่อเอาตัวรอดให้ฝูงหุ่นกระดาษอย่างส่ง ๆ
“ถือโอกาสจัดการหมอนี่ไปด้วยแล้วกัน”
เขาเห็นกับตาว่าอีกฝ่ายยิงสังหารพวกเดียวกันเพื่อเอาชีวิตรอด
ในยุควุ่นวาย ชีวิตคนอื่นไม่สำคัญเท่าชีวิตตัวเอง คนโหดเหี้ยมแบบนี้เหมาะกับวันสิ้นโลกที่สุด แม้เขาจะชื่นชม แต่ก็ไม่เห็นด้วย คนแบบนี้อันตรายเกินไป
หลังศพตกถึงพื้น เพียงห้าวินาที ร่างนั้นก็กลายสภาพเป็นหุ่นกระดาษตนใหม่โดยสมบูรณ์
หลูจื่อหมิงอาศัยจังหวะนี้เริ่มนับจำนวนหุ่นกระดาษทีละตน
หนึ่งตน สองตน สามตน…
หุ่นกระดาษทั้งหมดสิบแปดตน!
บุณย์ 1,800 แต้มกำลังจะเข้ากระเป๋า!
สะสมอีกระลอกเดียว ก็จะเพิ่มพลังได้แล้ว!