เอาชีวิตรอดในลำดับขั้น: เปิดเกมด้วยวัชระปราบมาร สิ่งลี้ลับร้องไห้

ตอนที่ 63 ยิ้มให้มากไปหรือไง?

7 นาที· 1.5K คำ

มองสองฝ่ายที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด หลูจื่อหมิงก็รู้สึกเบื่อหน่าย สิ่งลี้ลับตั้งห้าตัว กลับต้องเสียเวลาจัดการนานขนาดนี้ ถ้าเป็นเขา แค่หมัดเดียวต่อตัวก็จบแล้ว

“เหล่าเสิ่น ให้ฉันลงมือไหม?”

“ไม่ต้อง ฉันจะลองพัฒนาทักษะใหม่ นายดูให้ดี”

สิ้นเสียง ลมหายใจรอบกายเสิ่นเหอพลันแปรเปลี่ยน พลังสีแดงที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าหมุนเวียนและแตกตัวอยู่ในร่างไม่หยุด ฝุ่นกับดินใต้เท้าราวกับกำลังประสานกับเขา

องครักษ์ศิลาดินสิบตนในบ้านเก่าพลันเริ่มหลอมรวมและปรับสภาพใหม่ ชั่วพริบตาก็กลายเป็นองครักษ์ศิลาดินเสริมพลังห้าตน

แต่ละตนสูงถึง 2 เมตร สวมเกราะหนาหนัก อาวุธในมือก็เปลี่ยนเป็นดาบใหญ่

องครักษ์ศิลาดินทั้งห้าฟันเข้าใส่สิ่งลี้ลับ สิ่งลี้ลับขั้นสองสามตัวคิดว่าอีกฝ่ายคงเหมือนก่อนหน้านี้ คือโจมตีไม่เข้า

แต่เมื่อดาบใหญ่ขององครักษ์ศิลาดินเสริมพลังฟาดลงมา พลังประหลาดบนร่างสิ่งลี้ลับก็สลายไป บาดแผลลึกจนเห็นกระดูกปรากฏขึ้นชัดเจน

องครักษ์ศิลาดินเสริมพลังทั้งห้าผลัดกันฟาดฟัน ทว่ากรงเล็บคมของสิ่งลี้ลับกลับไม่อาจเจาะเกราะขององครักษ์ศิลาดินได้เลย

ผ่านไป 5 นาที เสิ่นเหอหอบหายใจ “เหล่าลู่ ลงมือได้แล้ว พวกมันบาดเจ็บหนักกันหมดแล้ว”

หลูจื่อหมิงก้าวเข้าไปในบ้าน หมัดเดียวต่อตัว

【ยินดีกับโฮสต์ที่สังหารสิ่งลี้ลับระดับ 2 — ผีผูกพื้น ได้รับบุณย์ 1,500 แต้ม】

【ยินดีกับโฮสต์ที่สังหารสิ่งลี้ลับระดับ 2 — ผีแขวนคอ ได้รับบุณย์ 1,500 แต้ม】

【……】

สิ่งลี้ลับทั้งห้าตัวมอบบุณย์ให้เขารวม 7,500 แต้ม นับว่าไม่เลว

“เป็นไง ยังไหวไหม?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป