เสิ่นเหอพยักหน้า “เรื่องนี้พวกนายเก็บเป็นความลับให้ฉัน โดยเฉพาะไอ้อ้วน ห้ามแพร่งพรายเด็ดขาด”
ไอ้อ้วนพยักหน้าหงึก ๆ ราวกับไก่จิกข้าว “วางใจเถอะพี่เสิ่น ผมรู้ว่าอะไรควรไม่ควร!”
ในเวลาเดียวกัน เสียงของหลี่เจี้ยนก็ดังมาจากวิทยุสื่อสาร
“ซ่า ๆ ๆ — พี่ลู่ หัวหน้าเสิ่น การปะทะครั้งนี้เราตายไปทั้งหมด 11 คน... ”
เดิมทีขบวนรถมีคนทั้งหมด 38 คน เมื่อลบผู้เสียชีวิต 11 คนออกไป จึงเหลือเพียง 27 คน
เมื่อตัดผู้สืบทอดลำดับเหนือมนุษย์ 5 คนออก ผู้รอดชีวิตธรรมดาก็เหลือเพียง 22 คน
ทั้งที่โม่เหยาลงมือขัดขวางได้ทันเวลา และหลูจื่อหมิงยังเล่าถึงจำนวนผู้เสียชีวิตจากการสังหารไปแล้ว แต่ก็ยังมีผู้รอดชีวิตตายมากมายขนาดนี้ นับเป็นเครื่องยืนยันความโหดร้ายของวันสิ้นโลกแห่งสิ่งลี้ลับได้เป็นอย่างดี
หากไม่มีผู้แข็งแกร่งเหนือมนุษย์คอยคุ้มครอง ผู้รอดชีวิตธรรมดาไม่มีทางอยู่รอดได้เกินหนึ่งวัน
เสิ่นเหอกดปุ่มตอบกลับบนวิทยุทันที “หลี่เจี้ยน รีบให้คนรวบรวมเสบียงที่กระจัดกระจายให้หมด อีก 15 นาทีทุกคนถอนกำลังจากที่นี่”
หลังวางสาย เสิ่นเหอมีสีหน้าเคร่งขรึม “ต้องรีบไปจากที่นี่ ที่นี่เพิ่งมีทั้งคนและสิ่งลี้ลับตาย เลือดกับพลังประหลาดปะปนกัน ง่ายต่อการดึงดูดความสนใจของสิ่งลี้ลับระดับสูง ที่นี่ไม่เหมาะจะอยู่นาน ต้องรีบไปให้เร็วที่สุด”
อีกด้านหนึ่ง หลี่เจี้ยนได้รับคำสั่งแล้วตะโกนสั่งทันที “ทีมหนึ่ง ทีมสอง ทีมสาม รีบเก็บเสบียง! ภายใน 10 นาทีขึ้นรถให้ครบ แล้วแต่ละทีมตรวจนับคน ห้ามตกหล่น!”
“รับทราบ!”
สิบนาทีผ่านไปในพริบตา