หลูจื่อหมิงนั่งขัดสมาธิอยู่กับที่ หลับตาเดินพลังตามเคล็ดวิชาเพื่อฟื้นฟูเรี่ยวแรง พลังเลือดพลังกายไหลเวียนทั่วร่างเป็นวงจร ซัดล้างและหล่อหลอมเส้นลมปราณกับร่างเนื้อซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขาฉวยโอกาสเปิดแผงระบบ มองยอดแต้มบุณย์ที่เหลืออยู่
【แต้มบุณย์: 19400】
หลูจื่อหมิงบ่นในใจ: ยอดคงเหลือนี่ตั้งใจขวางความคืบหน้ากันชัด ๆ ขาดอีกแค่ 600 แต้ม ก็จะเสริมความแข็งแกร่งให้วิชาได้อีกครั้งแล้ว
ถึงจะบ่น แต่เขาก็ไม่ลังเล “ระบบ แลกแต้มเสริมความแข็งแกร่งให้วิชาบูชาพุทธมหาอรหันต์วชิระสามารถบดข่มปีศาจเก้าเวทนา”
【ติ๊ง! กำลังเสริมความแข็งแกร่งให้วิชาบูชาพุทธมหาอรหันต์วชิระสามารถบดข่มปีศาจเก้าเวทนา!】
【เสริมความแข็งแกร่งสำเร็จ! วิชาบูชาพุทธมหาอรหันต์วชิระสามารถบดข่มปีศาจเก้าเวทนา (5/10)】
หลูจื่อหมิงครุ่นคิดอยู่ในใจ สิ่งลี้ลับคืนนี้รับมือยากเอาเรื่องจริง ๆ
ภายใต้พลังเสริมจากจันทร์โลหิต ร่างเนื้อแข็งแกร่งขึ้น ความทนทานพุ่งสูง แรงโจมตีก็เพิ่มขึ้นอย่างมากด้วย
เมื่อครู่ถูกสิ่งลี้ลับคว้าตัว แม้จะเจาะเกราะคุ้มกายวชิระของเขาไม่เข้า แต่ก็ยังทำให้เจ็บแปลบและชาชั่วครู่
ดูท่าพลังเสริมคุณสมบัติทุกด้านในคืนจันทร์โลหิตจะไม่ใช่แค่คำพูดลอย ๆ
ถึงอย่างนั้น สิ่งลี้ลับขั้นสองพวกนี้ก็ยังทนหมัดเขาได้ไม่กี่หมัด ต่อยหมัดเดียวไม่ตายก็ซัดซ้ำอีกหลายหมัด
เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจเพิ่มระดับวิชาบูชาพุทธมหาอรหันต์วชิระสามารถบดข่มปีศาจเก้าเวทนาเป็นอันดับแรก
จะตีเหล็กก็ต้องให้ตัวเองแข็งแกร่งก่อน ยิ่งตัวเขามีพลังมากเท่าไร การเข้าไปในเมืองเล็กก็ยิ่งปลอดภัย
หากล่าสิ่งลี้ลับได้อีกสักหลายระลอก เขาก็จะเสริมวิชาจนสมบูรณ์ หล่อหลอมวชิระธรรมรูปให้เป็นรูปร่างได้อย่างแท้จริง ถึงตอนนั้นพลังต่อสู้ย่อมเปลี่ยนแปลงอย่างก้าวกระโดด
ตอนนี้ทำได้เพียงให้ธรรมรูปอาศัยร่างของเขาโจมตีไปพร้อมกันเท่านั้น แต่เมื่อวิชาสมบูรณ์และธรรมรูปก่อตัวขึ้นจริง ๆ มันก็จะปรากฏออกมาเป็นยอดฝีมือชั้นยอดอีกตนหนึ่ง แบบนั้นต่างอะไรกับการโกงกันล่ะ