ผีลี้ลับทั้งสิบเอ็ดตนถูกมัดเรียงกันอยู่บนพื้นอย่างเป็นระเบียบ
หลูจื่อหมิงไม่ลังเล เร่งเร้าหมัดผนึกคุกต่อเนื่อง โซ่เหล่านั้นก็ดูดกลืนพละกำลังของเขาไปไม่หยุด
เขาเดินเข้าไปหาผีสาวชุดแดงด้วยสีหน้าตื่นเต้น เมื่อผีสาวเห็นภาพตรงหน้า ก็สั่นเทาด้วยความหวาดกลัว
ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาซัดหมัดปราบมารออกไปอย่างเกรี้ยวกราด
【ยินดีกับโฮสต์ที่สังหารผีลี้ลับระดับ 3 — ผีสาวชุดแดง ได้รับแต้มบุณย์ 2,500 แต้ม】
【ยินดีกับโฮสต์ที่สังหารผีลี้ลับระดับ 2 — ผีตายอย่างอนาถ ได้รับแต้มบุณย์ 1,500 แต้ม】
【ยินดีกับโฮสต์ที่สังหารผีลี้ลับระดับ 2 — ผีแขวนคอ ได้รับแต้มบุณย์ 1,000 แต้ม】
【ยินดีกับโฮสต์ที่สังหารผีลี้ลับระดับ 2 — ผีแค้นตายอย่างอยุติธรรม ได้รับแต้มบุณย์ 1,500 แต้ม】
【....................】
หลูจื่อหมิงสังหารผีลี้ลับทั้งหมดทีละตนอย่างรวดเร็ว แล้วเหลือบมองแผงบุณย์
【แต้มบุณย์: 15,000】
คุณภาพของผีลี้ลับพวกนี้สูงกว่าพวกผีลี้ลับป่าที่เขาเคยเจอมาก่อนเสียอีก
ดูท่าคงมีคนป้อนลำดับเหนือมนุษย์กับคนธรรมดาให้พวกมันไม่น้อย ถึงได้เลี้ยงจนตัวอ้วนพีขนาดนี้ สุดท้ายก็กลายเป็นผลประโยชน์ของเขา แต้มบุณย์พวกนี้ช่างหอมหวานจริง ๆ!
แต้มบุณย์ที่ใช้จนหมดเกลี้ยงก่อนหน้านี้ กลับมาเข้าบัญชีอีก 15,000 แต้ม นี่มันเรื่องดีชัด ๆ!
เขาเหลือบมองศพจางข่ายบนพื้น อีกฝ่ายหมดลมหายใจไปนานแล้ว
หลูจื่อหมิงเดาว่าอีกฝ่ายทำสัญญาผูกมัดกับผีลี้ลับพวกนี้ เมื่อผีลี้ลับที่เขาเลี้ยงไว้ถูกฆ่าตายจนหมด เขาจึงถูกพลังย้อนกลับเล่นงาน คงไม่ได้ตายเพราะเสียเลือดแน่ ๆ ยังไงพวกเขาก็เป็นพลเมืองดี
ส่วนผู้รอดชีวิตพวกนั้นหนีไปซ่อนตัวตั้งแต่การต่อสู้เริ่มขึ้นแล้ว
ตอนนี้ใบหน้าเสิ่นเหอแดงระเรื่อ ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “จื่อหมิง คราวนี้เรารวยแล้ว รถตั้งเยอะ เสบียงก็คงมีไม่น้อย ไหนจะของสำรองในเมืองอีก”