เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะเผลอพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาตรง ๆ
เจ้าหน้าที่ฝั่งองค์กรเองก็ชะงักไปเช่นกัน เขาไม่คิดว่าเสี่ยวซ่วยจะพูดแบบนี้ เพราะในความทรงจำของเขา เสี่ยวซ่วยเป็นคนสุภาพเรียบร้อยมาโดยตลอด
ถึงจะถูกพูดใส่เช่นนี้ เจ้าหน้าที่ก็ไม่ได้ว่าอะไร อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็มีสถานะสูงกว่าเขา ทำได้เพียงแอบไม่พอใจอยู่ในใจ
“ขอโทษครับ ผมใจร้อนไปหน่อย ไว้ค่อยคุยกัน”
เสี่ยวซ่วยวางสายทันที เขากลัวว่าตัวเองจะพูดอะไรออกไปอีก
ตอนนี้เขาถึงได้รู้ว่าภารกิจนี้น่ากลัวเพียงใด
แต่ชั่วพริบตา เขาก็นึกวิธีรับมือขึ้นมาได้ จึงหยิบมีดสั้นออกมา อ้าปาก แล้วแทงเข้าไปอย่างแรง
“เคร้ง!”
เสียงโลหะดังขึ้น แผนของเขาไม่สำเร็จ
คิดดูแล้วก็ใช่ ถ้ามันง่ายขนาดนั้นก็คงดี!
ถึงอย่างนั้น เขาก็วิเคราะห์รูปแบบของภารกิจครั้งนี้ได้ว่า หลัก ๆ แล้วคงเน้นให้พูดความในใจออกมา
แต่ปัญหาคือ มีเรื่องมากมายที่เขาพูดไม่ได้ นี่เป็นการถ่ายทอดสดทั่วประเทศ หากเรื่องพวกนั้นถูกคนรู้เข้า เขาจบเห่แน่
“ให้ตายสิ!”
เสี่ยวซ่วยทุบโต๊ะหนึ่งที
พอออกมาจากห้อง เขาก็เห็นจ้าวหยางกำลังทะเลาะกับเจ้าหน้าที่อีกครั้ง
เหตุวุ่นวายเมื่อเช้าไม่ได้ทำให้แฟนคลับของจ้าวหยางลดลง เพราะแฟนคลับของเขาส่วนใหญ่เป็นคนประเภทเดียวกับเขา แถมยังดึงดูดคนแบบเดียวกันเข้ามาเพิ่มอีกด้วย ไม่ว่าเมื่อไร ก็มีคนที่ชอบอะไรหนัก ๆ อยู่เสมอ
