“น้องชายพูดมีเหตุผล! ก่อนหน้านี้ฉันนี่โง่จริง ๆ! ลำบากคนเดียวไม่เป็นไร แต่ฉันต้องคิดถึงอนาคตของลูกด้วย!”
หญิงคนนั้นกล่าวอย่างทอดถอนใจ เงามืดในใจพลันมลายหายไป
ทุกคน: “……”
“ขอโทษที่รบกวนการถ่ายทำของพวกคุณ ฉันไปก่อนนะ หลี่เซี่ยงตง หาเวลาสักวันเราไปหย่ากัน ส่วนเรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง” พูดจบหญิงคนนั้นก็เตรียมจะจากไป
ผู้กำกับถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที ถึงจะมีเรื่องด่างพร้อยอยู่บ้าง แต่อย่างน้อยก็ไม่ต้องเข้าไปอยู่ในคุก
ทว่าในตอนนั้นเอง มีคนอดเอ่ยขึ้นมาไม่ได้
“จะปล่อยไปแบบนี้เลยเหรอ ไม่เรียกค่าชดเชยสักหน่อยหรือไง” หญิงสาวคนหนึ่งในกองถ่ายถามขึ้นอย่างอดไม่ไหว
หญิงคนนั้นยังไม่ทันได้พูด หลี่เซี่ยงตงก็ตะโกนขึ้นมาก่อน
“จะชดเชยอะไรอีกล่ะ ฉันอยู่กับเธอมาตั้งหลายปี ไม่ได้เสียเวลาหนุ่ม ๆ ของฉันไปด้วยหรือไง ช่วงวัยหนุ่มของฉันมีค่ามากนะ แต่งงานกับเธอฟรี ๆ นี่เธอได้กำไรเต็ม ๆ แล้วไม่ใช่หรือไง อีกอย่าง ตอนนั้นเธอเป็นคนออกเงินเลี้ยงดูฉันเอง ฉันไม่ได้บังคับสักหน่อย ก็แค่เงินไม่กี่หมื่นหยวน ฉันจ่ายคืนให้เธอก็จบแล้ว”
หลี่เซี่ยงตงพูดอย่างดูแคลน ทว่าใบหน้ากลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เพราะทั้งหมดนั้นคือสิ่งที่เขาคิดอยู่ในใจ ตอนนี้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้เลย
คำพูดของเขาทำให้หญิงคนนั้นเดือดดาล
“ดี หลี่เซี่ยงตง ในเมื่อพูดแบบนี้ งั้นฉันก็ไม่ช่วยปิดบังให้แล้ว”
“เธอจะทำอะไร” หลี่เซี่ยงตงรู้สึกถึงลางร้ายขึ้นมาทันที
“หึ ๆ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ มหาวิทยาลัยที่เธอเรียนอยู่เป็นมหาวิทยาลัยที่เธอสวมรอยเข้าไปแทนคนอื่น!” หญิงคนนั้นกล่าว
ทุกคน: “……”
พูดอีกอย่างก็คือ ไอ้หมอนี่สอบซ้ำอยู่ 5 ปีก็ยังสอบไม่ติด!
“ฉันก็ว่าอยู่ ด้วยไอคิวแบบนี้จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ยังไง” หลิวเย่พูดอย่างจนใจ