บนเตียงทำงาน หลิวเย่นอนอยู่ ขณะที่ช่างสักข้าง ๆ ยืนยันอีกครั้ง
“แน่ใจจริง ๆ เหรอ?”
“แน่ใจ สักเลย เริ่มจากกวนอูลืมตา แล้วค่อยสักมังกรเก้าตัวลากโลงศพ บนมังกรแต่ละตัวสักเน่าจาลุยสมุทรเพิ่มอีกภาพ มือซ้ายสักฉีเทียนต้าเซิ่งอาละวาดวังสวรรค์ มือขวาสักเหวินจ้งเปิดเนตรสวรรค์!!!!”
คนขับตะโกนอย่างตื่นเต้น
ช่างสัก: “……”
นี่คุณจะสักจริง ๆ เหรอ? นี่มันจะตั้งศาลเทพแล้ว!
แต่ก็ช่วยไม่ได้ ในเมื่อลูกค้าอยากสัก เขาก็ไม่คิดผลักไสงานออกไป อย่างไรเสีย ถ้าทำตามที่อีกฝ่ายว่ามา งานนี้ก็เป็นงานใหญ่ทีเดียว
ช่างสักจึงหยิบสีที่เก็บสะสมมาหลายปีออกมา แล้วเริ่มสักให้หลิวเย่
ต้องยอมรับว่าฝีมือของช่างคนนี้ไม่เลวเลย สักได้ทั้งเร็วและดี ใช้เวลาเพียงวันเดียวก็สักภาพกวนอูลืมตาเสร็จเรียบร้อย
หลังสักเสร็จ ทั้งสองก็นัดกันว่าพรุ่งนี้จะมาสักให้หลิวเย่ต่อ
“พี่ชาย รู้สึกยังไงบ้าง?” คนขับมองหลิวเย่อย่างคาดหวัง
“อืม...เจ็บนิดหน่อย” หลิวเย่ตอบตามตรง
เยี่ยม!!! ได้ผล!!!
คนขับโบกไม้โบกมือออกหมัดชุดหนึ่งอย่างตื่นเต้น หลิวเย่มองเขาอย่างงุนงง ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงตื่นเต้นขนาดนั้น
เพิ่งสักเสร็จก็เจ็บอยู่บ้าง แต่ตอนนี้กลับรู้สึก...สบายดี
พอกลับถึงบ้าน คนขับก็ทำมือเป็นสัญลักษณ์โอเคให้คุณปู่กับภูตเงา
ภูตประหลาดทั้งสองตนอดตื่นเต้นไม่ได้ ได้ผลจริงด้วย! ในเมื่อได้ผล จะอดทนกับเขาอีกสักสองสามวันแล้วจะเป็นไรไป