นั่นมันเสียงท่อระบายน้ำระเบิดหรือไง? นั่นมันเส้นเลือดในสมองของเฒ่าอู๋ต่างหาก!
พอนึกถึงเรื่องนี้ คนขับก็รู้สึกผิดขึ้นมาบ้าง อย่างไรเสียเขาก็เป็นคนพาเจ้านี่มาเอง แต่ใครจะไปคิดว่าเจ้าหนูนี่จะประหลาดได้ขนาดนี้!
“ฉันบอกเลยนะ แค่ท่อระบายน้ำระเบิดครั้งเดียว นายก็ทำหัวหน้าตึกตกใจจนเป็นแบบนี้ นายต้องรับผิดชอบทั้งหมด เข้าใจไหม!” คนขับพูด
หลิวเย่รู้สึกว่าตัวเองถูกปรักปรำอย่างที่สุด ท่อระบายน้ำนั่นก็ไม่ใช่เขาทำระเบิดสักหน่อย เขาแค่ไปเข้าห้องน้ำเองนะ
“พี่ครับ พี่ก็รู้จักผมดี ผมเป็นคนซื่อ ๆ นะครับ”
อย่าเอาคำว่า ‘คนซื่อ’ มาใช้ในทางเสื่อมเสียได้ไหม?
ตอนนั้นเอง ชายชราค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มองไปรอบ ๆ อย่างงุนงง ครั้นเห็นหลิวเย่ เขาก็ถอยกรูดไปหลายก้าวด้วยความหวาดกลัว
ถึงจะหมดสติไป แต่เขารู้ดีว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น เขาควบคุมห้องเพื่อคิดทรมานหลิวเย่สักหน่อย แต่จู่ ๆ อีกฝ่ายก็มีแสงสีขาวส่องออกมาจากร่าง ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสทันที
พูดตามตรง เขามีชีวิตมานานขนาดนี้ ยังไม่เคยบาดเจ็บหนักขนาดนี้มาก่อนเลย ไอ้หนูนี่มันเป็นใครกันแน่?
“คุณลุง ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?” หลิวเย่ถามอย่างระมัดระวัง
“ดูสภาพฉันแล้วเหมือนคนไม่เป็นอะไรหรือไง?” ชายชราพูดเสียงเย็น
“คุณลุงครับ พูดจริง ๆ นะ สุขภาพคุณลุงไม่ไหวเลย แค่ท่อระบายน้ำระเบิดท่อเดียวก็ทำเอาตกใจขนาดนี้ ปกติออกกำลังกายบ้างนะครับ ส่วนหนังสือไม่เหมาะสมพวกนั้นก็อ่านให้น้อยลงหน่อย”