เมื่อพวกเขาออกมาข้างนอก ถึงได้สังเกตว่าสนามเดิมที่ราบเรียบกลายเป็นหลุมเป็นบ่อไปหมด แถมรอบสนามยังมีการสร้างรั้วลวดหนามขึ้นมาด้วย
“พี่กุ้ยหวาเคยบอกว่า ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง เราต้องมีร่างกายแข็งแรงและจิตใจที่มุ่งมั่นไม่ย่อท้อ เพราะฉะนั้น เนื้อหาการสอบครั้งนี้ก็คือ...เดินผ่านสนามทุ่นระเบิด!”
เหล่าภูตประหลาด: “...”
เดี๋ยวนะ อาจารย์ ฟังคำพูดตัวเองหน่อยเถอะ นี่มันคำพูดของคนที่ไหนกัน?
พวกเราอาจไม่ใช่คนก็จริง แต่คุณนี่มันเลวจริง ๆ!
“เมื่อคืน อาจารย์ฝังทุ่นระเบิดไว้ที่นี่กว่าหมื่นลูกแล้ว! แน่นอนว่าไม่ต้องห่วง แรงระเบิดไม่มากหรอก ไม่ทำให้พวกเธอบาดเจ็บแน่!”
ไปเอาทุ่นระเบิดมากมายขนาดนั้นมาจากไหนกัน!!! ของแบบนี้อาจารย์คนหนึ่งจะหาได้ยังไง?
ใช่สิ ไม่บาดเจ็บหรอก แค่หายไปเลยใช่ไหม! คำพูดของคุณไม่มีความน่าเชื่อถือสักนิด!
“ไม่ต้องห่วง เนื้อหาสอบครั้งนี้ อาจารย์ตอนอายุสามขวบก็ผ่านได้อย่างง่ายดายแล้ว ง่ายมาก แค่ทดสอบพื้นฐานของพวกเธอเท่านั้น ไม่ต้องตื่นเต้น”
ต้องเป็นตัวอะไรถึงจะผ่านสนามทุ่นระเบิดได้ตั้งแต่อายุสามขวบ!!! แน่ใจนะว่าคุณเป็นมนุษย์จริง ๆ!!!
“เดี๋ยวก่อน! ทุกคนไม่ต้องกลัว พวกเราเป็นภูตประหลาดนะ! จะกลัวทุ่นระเบิดไปทำไม!” ภูตประหลาดตนหนึ่งพูดขึ้นกะทันหัน
“จริงด้วย! พวกเราไม่มีน้ำหนักสักหน่อย กระตุ้นทุ่นระเบิดไม่ได้หรอก!” ภูตประหลาดอีกตนพูดอย่างตื่นเต้น
“ดูท่าครั้งนี้จะผ่านไปได้อย่างปลอดภัยแล้ว!” ภูตประหลาดอีกตนถอนหายใจด้วยความโล่งอก
