ตอนกลางคืน ผู้บังคับบัญชาของผู้กำกับบอกเขาว่าไป๋เหอฮวาคงกลับมาไม่ได้แล้ว เพราะโกดังแห่งนั้นในตอนนั้น เธอเป็นคนวางระเบิดจริง ๆ
แน่นอนว่าเหตุผลไม่ใช่เพราะอยากเอาใจประธานบริษัท แต่เป็นเพราะตลาดหุ้นตกจนเธอหมดตัวในชั่วพริบตา
เธอจึงลักลอบขนของบางอย่างอย่างลับ ๆ โดยโกดังนั้นเป็นสถานที่เก็บของเหล่านั้น แต่ผลกลับกลายเป็นว่าไม่รู้ว่าใครแจ้งความ เธอจึงตัดสินใจลงมือระเบิดโกดังเสียเลย ส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก
ส่วนเธอก็ได้รับเงินประกันโดยไม่คาดคิด จึงผ่านพ้นวิกฤตไปได้
ตามที่ผู้บังคับบัญชาบอก เธอไม่มีทางกลับมาได้แน่นอน
ในเวลาเดียวกัน โทรศัพท์ของเหล่าดาราที่เหลืออยู่ก็มีแอปพลิเคชันหนึ่งกะพริบขึ้นมา พวกเขากดเปิดดู แล้วพบว่าข้างในเป็นวิดีโอ
เมื่อกดเข้าไปดู เนื้อหาในวิดีโอก็คือไป๋เหอฮวา ตอนนี้เธอกำลังนั่งไม่ติดอยู่ในสถานกักกัน
จากนั้นเธอก็ดูเหมือนจะปวดท้อง จึงเดินไปห้องน้ำ
ห้องน้ำในสถานกักกันเป็นแบบนั่งยอง เธอเพิ่งมาถึงบริเวณห้องน้ำ ยังไม่ทันย่อตัวลง มือข้างหนึ่งก็พลันยื่นออกมาจากช่องส้วม แล้วคว้าข้อเท้าของเธอไว้แน่น
「อ๊าก!!! ช่วยด้วย!!!」
ไป๋เหอฮวากรีดร้องสุดเสียง แต่ก็ไร้ประโยชน์ เพื่อนนักโทษรอบตัวเหมือนหลับสนิท ต่อให้เธอตะโกนเท่าไรก็ไม่มีใครตื่น
มือนั้นกระชากเธอ ลากเข้าไปในรูอย่างแรง เนื่องจากช่องแคบมาก เหล่าดาราทุกคนถึงกับได้ยินเสียงกระดูกของไป๋เหอฮวาหัก