“แกร๊ก!”
จอห์นนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยความเหนื่อยล้า ภาพยนตร์จบลงแล้ว แต่ตอนนี้ร่างกายของเขากลับเจ็บปวดไปหมด เรื่องที่เกิดขึ้นกับหลิวซือป๋อราวกับเกิดขึ้นกับเขาเอง
ในจังหวะนั้นเอง จอภาพยนตร์ก็เลื่อนลงมา จอห์นรีบมองไปทันที แล้วก็เห็นศพที่ศีรษะหายไปครึ่งหนึ่งนอนอยู่ตรงนั้น
ศพเน่าเปื่อยแล้ว แต่จอห์นจำได้ทันทีว่าเป็นเซี่ยเป่ากั๋ว!
เขารีบเข้าไปตรวจดูศพ พบว่าเสียชีวิตมาแล้วราวห้าวัน
ตรงกับช่วงที่เซี่ยเป่ากั๋วกับพวกเดินทางมาถึงเกาะฉงเหมินพอดี
ในตอนนั้นเอง จอห์นก็รู้ว่าข้อสันนิษฐานของตัวเองผิด
เดิมทีเขาคิดว่าเซี่ยเป่ากั๋วกับพวกนึกความทรงจำขึ้นมาได้ แล้วถูกภูตประหลาดฆ่า
แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม พวกเขาตายไปแล้วต่างหาก ส่วนอุบัติเหตุต่าง ๆ ที่เกิดจากภูตประหลาดเป็นมาตรการที่ทำให้พวกเขานึกออกว่าตัวเองตายไปแล้ว ทันทีที่จำได้ว่าตายไปแล้ว พวกเขาก็จะตายจริง ๆ!
มิน่าภารกิจครั้งนี้ถึงชื่อว่าความทรงจำที่ถูกลืม สิ่งที่พวกเขาต้องลืมคือความจริงที่ว่าตัวเองตายไปแล้ว แบบนี้ถึงจะยังมีชีวิตอยู่ในฐานะมนุษย์ต่อไปได้!
จอห์นตรวจศพต่อ เมื่อยกมือศพขึ้นก็เห็นตัวอักษร “หลี่” เขียนอยู่ใต้ฝ่ามือ
จอห์นเกิดข้อสันนิษฐานขึ้นมาทันที ตอนนี้เขาตั้งใจจะไปยังสถานที่ที่หลี่จี้เฉิงเสียชีวิต เพื่อพิสูจน์เรื่องนี้ แต่เพิ่งลุกขึ้น เสียงแตกดังกรอบแกรบก็ดังขึ้นข้างหู