คุณเจ้าของห้องวัย 26 ของผม

ตอนที่ 157 สาวน้อยกับมอเตอร์ไซค์คันเก่ง

6 นาที· 1.3K คำ

เหยียนเหยียนดูงุนงงมาก แต่ก็ยังส่งรูปมาให้ฉัน ฉันเลยรีบไปหยิบคอมพิวเตอร์จากรถ แล้วใช้รูปวันนี้กับวิดีโอการแสดงที่จัวเหม่ยเมื่อวานเป็นไฟล์ดิบ เขียนบทความโฆษณาแบบบทความแฝงโฆษณา ตั้งชื่อว่า "โลกแสนงามในฤดูที่ห้า"

ฉันตัดส่วนเด่นของวิดีโอเมื่อวาน มาย่อเป็นคลิปสั้นๆ แล้วใช้เวลาอีก 15 นาทีเขียนบทความโฆษณา จากนั้นก็ขึ้นไปบนเวทีแสดงของบาร์

ฉันหยิบไมค์ขึ้นมาแล้วพูดกับลูกค้าด้านล่างว่า "ทุกท่าน ขออนุญาตรบกวนสักครู่ครับ"

ในร้านเงียบลงทันที สายตาทุกคู่กลับมารวมที่ฉันอีกครั้ง

ฉันรีบเรียบเรียงความคิด แล้วพูดต่อว่า "วันนี้เป็นวันดีที่บาร์ฤดูที่ห้าเปิดตัว ขอบคุณทุกท่านมากที่แวะมาอุดหนุน... บาร์ของเราพิเศษตรงที่เจาะกลุ่มลูกค้าชัดเจน ก็เลยทำให้เป็นบาร์ที่ค่อนข้างเฉพาะกลุ่ม แต่เราก็มีความฝันอยากให้ที่นี่เป็นโลกที่เงียบสงบและเป็นอิสระ ถ้าทุกท่านชอบบาร์นี้ ก็หวังว่าจะแนะนำต่อให้เพื่อนๆ ที่มองหาแบบเดียวกันนะครับ... ผมทำบทความโฆษณาชิ้นหนึ่งขึ้นมา เลยอยากขอให้ทุกคนช่วยแชร์ลงวงในของตัวเอง แน่นอนว่าขึ้นอยู่กับความสมัครใจ ไม่บังคับครับ! ... ส่วนใครที่แชร์ เราจะมีเบียร์ให้หนึ่งขวดเป็นการขอบคุณ น้ำใจอาจเล็กน้อย แต่จริงใจมากครับ!"

ลูกค้าที่มาในวันนี้ต่างมีรสนิยมดีมาก ต่างก็เข้าใจกิจกรรมแบบนี้ เพราะยังไงบาร์ก็ต้องมีรายได้ถึงจะอยู่ได้ และก็ใช่ว่าลูกค้าที่มาวันนี้จะมาดื่มที่นี่ทุกคืน ก็เลยต้องหาลูกค้าคนอื่นๆ ที่มีรสนิยมคล้ายกันมาเติม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป