คุณเจ้าของห้องวัย 26 ของผม

ตอนที่ 128 เปิดหมวกร้องเพลงกลางลาน

6 นาที· 1.4K คำ

สูบบุหรี่หมดมวนหนึ่งฉันก็กลับเข้าไปในห้องนั่งเล่น ดูเหมือนในอากาศจะยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของหมีไช่หลงเหลืออยู่ แต่ตัวฉันเกือบลืมแรงกระตุ้นที่อยากจะสารภาพรักกับเธอไปแล้ว ฉันเลยรู้สึกว่า ถ้าไม่ได้เจอเธอ ฉันก็ยังมีเหตุผลดีอยู่

อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ฉันเก็บซ่อนอารมณ์ทั้งหมดแล้วเอนตัวลงบนเตียง ส่วนเรื่องที่คิดไม่ตกก็เลือกที่จะลืม เพราะแบบนี้จะรู้สึกดีขึ้น หลายครั้งฉันไม่อยากใช้ชีวิตอย่างจริงจังเกินไปนักจริง ๆ

วันรุ่งขึ้น ฉันตื่นแต่เช้าตรู่ แต่ไม่คิดว่าหมีไช่จะตื่นเช้ากว่าฉันอีก จนไม่มีโอกาสทำอาหารเช้าให้เธอ ทว่ากลับยิ่งตั้งตารอว่า วันนี้ตอนบ่ายเธอจะกลับมาจากเซี่ยงไฮ้ แล้วฉันจะทำอาหารเย็นหรือไม่ก็อาหารดึกให้เธอ

บาร์ปิดทำการ วันนี้ทั้งวันฉันเลยไร้ธุระขึ้นมา ฉันอยากทำตามสัญญาไปตลาดดอกไม้เพื่อซื้อไม้กระถาง แต่สุดท้ายก็ล้มเลิก เพราะฉันอยากใช้เงินที่มีเพียงน้อยนิดซื้อรถแข่งแบบใช้น้ำมันให้หมีไช่มากกว่า

ฉันตั้งใจจะขายรถแข่งที่ดัดแปลงแล้วของฉันซึ่งมีสมรรถนะพอใช้ได้ แล้วรวมกับเงินในกระเป๋าก็น่าจะพอซื้อรถแข่งใช้น้ำมันสักคันมอบให้หมีไช่

ฉันเปิดคอมพิวเตอร์เตรียมลงข้อมูลและรูปรถแข่งบนเว็บไซต์ แต่ก็บังเอิญเห็นมีรถแข่งใช้น้ำมันคันหนึ่งวางขายอยู่บนเน็ต ลองดูสเปกแล้วค่อนข้างระดับสูงทั้งนั้น แต่เงื่อนไขของคนขายแปลกมาก เขาอยากแลกรถกับรถ แล้วก็เป็นรถแข่งที่ใช้พลังงานแบตเตอรี่หนึ่งคัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป