ค่ำคืนปลายฤดูใบไม้ร่วงนี้ฉันเลือกที่จะทำตามการจัดการของหมีไช่ ฉันกับเธอขับรถกลับบ้านไปเอากีตาร์ จากนั้นพวกเราก็มาที่ลานกว้างริมทะเลสาบ ลานแห่งนี้ในฤดูร้อนจะครึกครื้นมาก แต่ตอนนี้เป็นปลายฤดูใบไม้ร่วง หลังพลบค่ำก็แทบไม่มีใครมาหาความบันเทิงที่นี่แล้ว
ฉันกับหมีไช่นั่งบนสนามหญ้า แสงไฟถนนสาดส่องลงมาบนตัวเราอย่างอ่อนโยน สายลมดูเหมือนจะอ่อนโยนขึ้นเมื่อผ่านการกรองของแสงไฟ
ฉันลองตั้งสายกีตาร์ดู แล้วถามหมีไช่ว่า "ต่อไปนี้จะเข้าสู่ช่วงที่เธอสั่ง ฉันร้อง บอกมาเลย อยากฟังเพลงอะไร ฉันจะพยายามทำให้ได้"
"แล้วแต่เธอเลย"
ฉันคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายเลือกเพลง 'ฤดูหนาว' ของวงดีซิสเตอร์ ด้วยเหตุผลที่ว่าใช้เพลงนี้เพื่ออุ่นเครื่อง เพราะฉันชอบเนื้อร้องของเพลงนี้มาก
"หนาวอีกนิด เกล็ดหิมะโปรยปรายในวันเหมันต์ ปีนั้นฉันเดินผ่านหน้าบ้านเธอ ถนนที่เราเคยเดินด้วยกัน ห่างไกลออกไปอีกหน่อย ฤดูกาลที่เยาว์วัยมัวซัว รอยยิ้มของเธอแข็งตัวในสายลม กลบทับดวงตาฉันดั่งหิมะขาว เวลาผ่านไปกี่ปี ดอกร่วงคนลาจากกัน อยากถามในหมู่เมฆาว่า มีหยาดฝนที่กลั่นจากความคะนึงหาเธอหรือไม่ จันทร์ตกการ้องเต็มฟ้า ครั้งหนึ่งทะเลเปลี่ยนเป็นนาข้าว วสันต์ผ่านฤดูใบไม้ร่วงมาอีกครา ตัวฉันในวันวาน เธอยังจะหวนคิดถึงบ้างไหม..."
ฉันจบเพลงด้วยเสียงยาวด้วยความหลงใหลในตัวเอง หมีไช่ยิ้มและปรบมือให้ฉันด้วยความชื่นชม ฉันยิ้ม ติดบุหรี่สูบด้วยความเคยชินหลังร้องเพลง แล้วยื่นกีตาร์ให้หมีไช่พลางถามว่า "เล่นเป็นไหม? ฉันรู้สึกว่าเธอน่าจะเป็นนะ!"
หมีไช่ยื่นมือให้ฉันดู เธอทำเล็บสวยงาม