ออกจากบาร์ของอาฟงก็เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว ฉันเดินไปพลางคิดไปพลางว่าจะปรับปรุงแพ็กเกจ 'แผนท่องเที่ยวสมบูรณ์แบบ' นี้ยังไง ที่จริงการวางแผนไม่ใช่เรื่องยาก สิ่งที่ยากคือจะนำแผนที่ยืดหยุ่นนี้ไปเสนอให้กับนักท่องเที่ยวที่มีความต้องการได้ยังไง นอกจากนี้การเลือกแพลตฟอร์มที่จะโปรโมทแผนนี้ก็สำคัญมากเช่นกัน ต้องไม่เกิดค่าใช้จ่ายในการโปรโมท แต่ก็ต้องรับประกันประสิทธิผลในการโปรโมท นี่แหละคือจุดที่ยากที่สุดในการตลาด
กลับมาถึงเคอะเส่อ คนงานที่รับผิดชอบการตกแต่งปรับปรุงได้กลับไปแล้ว วันนี้ปรับปรุงห้องไปทั้งหมดสองห้อง ฉันรีบเข้าไปตรวจสอบผลงานทันที ผลลัพธ์ก็นับว่าน่าพอใจ
ท้องฟ้ามืดลงอีกนิด แต่พระอาทิตย์ตกดินยังอยู่ ฉันกับถงจื่อก็นั่งยอง ๆ ถือข้าวกล่องกินอยู่ใต้ต้นหลิวตรงข้ามเคอะเส่อเหมือนเช่นเคย
ดูเหมือนถงจื่อจะอัดอั้นปัญหามากมาย ถามพลางกินพลางว่า "พี่หยาง เยว่เหยาจะมาซีถังอีกมั้ย"
"พูดยากนะ เกิดอะไรขึ้นเหรอ"
"ช่วงวันที่เธออยู่ซีถัง ผมตื่นเต้นเกินไป กระทั่งลายเซ็นก็ลืมขอจากเธอ"
สำหรับฉันนี่เป็นหัวข้อที่ไร้รสชาติมาก จึงไม่ได้ตอบถงจื่อ ก้มหน้ากินข้าวต่อ
ถงจื่อถอนหายใจอีก "เฮ้อ... ที่เคอะเส่อก็มีแต่ผู้ชายเรา ผู้ชายก็เหลือเกินไปหน่อยมั้ย"
"ป้าทำความสะอาดก็ไม่ใช่ผู้หญิงเหรอ"
"อย่างนั้นจะนับได้ไง... พี่หยาง พี่ก็อายุขนาดนี้แล้ว ทำไมไม่คิดหาแฟนสักคนล่ะ"
"ใช่ ฉันทำไมยังไม่มีแฟนนะ"
"รีบหาเจ้าของบ้านหญิงให้เคอะเส่อของเราเถอะ ต่อไปเราจะได้ไม่ต้องกินข้าวกล่องทุกวัน ดูเถอะ เคอะเส่อเจียงหนานเสี่ยวจู้ข้าง ๆ เราสิ เจ้าของบ้านมีแฟนสาวสวยคนหนึ่ง จัดการเคอะเส่อได้เรียบร้อย เอ้อ... เรียกว่าสะอาดสดชื่นดีจริง ๆ"