รุ่งเช้าวันรุ่งขึ้น
หนิงเฉินในชุดเกราะทองประกายพรึงพาดเดินออกจากเต็นท์แม่ทัพอย่างหาญศักดิ์ กระโดดขึ้นคอม้า มายืนหน้ากองทัพมหาศาล
กองทัพสิบหกหมื่นนายเตรียมพร้อมมาแต่เช้า รอคอยเพียงจังหวะพร้อมพร้อมออกรบ
บนกำแพงเมืองเซิงกวง ตันไทชิงเยว่ขมวดเรียวตาอันเย็นชาเล็กน้อย มหาสงครามกำลังจะอุบัติขึ้น!
บรรดาทหารซีเหลียงต่างตึงเครียดขึ้นทันที
เพราะศัตรูที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือกองทัพต้าเสวียนที่เพิ่งทำลายกำลังสิบห้าหมื่นนายของพวกเขาลง
หนิงเฉินเงยมือขึ้นช้า ๆ แล้วฟาดลงอย่างหนักหน่วง “ตีกลองรบ!”
ตึง ตึง ตึง!!!
กลองรบดังกึกก้องสะท้านไปทั่วขอบฟ้า
ฉียวนจงและหลานจื่อเหยานำทัพเคลื่อนหน้า
หนิงเฉินในฐานะแม่ทัพใหญ่ ย่อมเสี่ยงเข้าปะทะด้วยตนเองไม่ได้
กองทัพเคลื่อนเข้าสู่ระยะยิงของธนู
สายฝนธนูตบรรลมพิฆาตปกคลุมแผ่นฟ้า
สองฝ่าปะทะกันด้วยธนูเป็นรอบแรก ต่างสูญเสียกันบ้าง
ฝั่งต้าเสวียน ทหารโล่แถวหน้าเบื้องหน้าเปิดทางออกพร้อมกัน
ปืนใหญ่สามสิบกระบอกถูกดันขึ้นมา
นอกจากนี้ หนิงเฉินยังมีอาวุธลับอีกอย่าง นั่นคือธนูต่อเนื่องแบบจูกัด
ธนูต่อเนื่องแบบจูกัดกว่าร้อยตัวถูกเข็นขึ้นสู่แนวหน้าสุด
ระเบิดศัพท์!!!
ปืนใหญ่สามสิบกระบอกบรรจุพร้อมกัน เสียงบดข่มเสียงกลองรบจนหายไป แสงเพลิงลุกโชนกลืนไปกับควันดินปืน
กระสุนปืนใหญ่พุ่งทะยานออกจากลำกล้อง พร้อมเสียงฝ่าลมเหี้ยมโหด ฉีกทุกสิ่งข้างทางจนแหวกออกเป็นทางเลือด
ทหารซีเหลียงที่โดนกระสุนปืนใหญ่กระแทก ถึงกับแหลกลาญเป็นเสี่ยง ๆ ณ ที่นั้น
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!!!
ธนูต่อเนื่องแบบจูกัดกว่าร้อยตัวยิงพร้อมกัน ลูกศรขนาดใหญ่ดั่งหอกสามารถเจาะทะลุโล่ได้อย่างง่ายดาย แล้วเสียบคนติดกันเป็นพวง