หนิงเฉินนำคนเข้าเมือง มองดูฉงโจวที่พังทลายเกลี้ยกลาง คิ้วขมวดมิด
ในระยะเวลาเพียงสองปี ฉงโจวต้องผ่านหายนะมาแล้วสองครา
คราแรกคืออ๋องรุ่ย สมรภกับอาณาจักรเจาเหอ นำกองทัพโชวะสามหมื่นนายยึดครองฉงโจว
ขณะนั้นกองทัพโชวะเผาสังหารปล้นสะดมในเมือง ทั้งเมืองฉงโจวเลือดนองเป็นทะเล
ต่อมาเขานำทัพปราบกบฏ บัดนี้ในเหวหน้าประตูเมืองใต้ของฉงโจว ยังมีศพทหารโชวะสามหมื่นนายฝังกองอยู่
หลังจากนั้น ฉงโจวจึงได้หายใจได้ทาน
แต่มิทันนาน ฮ่องเต้เต๋อขึ้นครองบัลลังก์ ฉงโจวก็ถูกหนานเยว่ยึดครองอีก
คังหลัวแม้ไม่ได้อาละวาดสังหารชาวบ้านอย่างโหดเหี้ยม แต่ก็มีผู้เสียชีวิตไม่น้อย และฉงโจวแทบถูกแผละเอาจนเกลี้ยง
บัดนี้ ภายในเมืองฉงโจวพังทลายทั้งเมือง ตลอดทางล้วนแต่กำแพงร้างกองซาก และเรือนที่ถูกทำลาย
ชาวบ้านตามท้องถนนเห็นทหารหนิงอานอาวุธพร้อม ดวงหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ต่างพากันหลบซ่อน
อาณาจักรเจาเหอเคยยึดฉงโจว หนานเยว่ก็เคยยึดฉงโจว พวกเขาจะรู้ได้อย่างไรว่าครานี้เป็นพวกฝ่ายใด
หนิงเฉินเห็นดังนั้น จึงบัญชาหยวนหลงว่า "ธงรบ!"
หยวนหลงรับองค์บัญชา รีบสั่งให้คนเชิดธงรบขึ้นสูง
"หนิงอาน? นี่มิใช่ทหารหนิงอานของอ๋องหนิงเฉินกระมล?"
ชาวบ้านเห็นอักษรหนิงอานบนธงรบ ต่างพากันซุบซิบกัน
และในยามนั้นเอง เหลียวซิงเหวินนำกองม้ากลุ่มหนึ่งพุ่งทยานมา
มาถึงหน้าพระพักตร์ เหลียวซิงเหวินกระโดดลงจากหลังม้า รีบเดินเข้ามาคำนับว่า "กระหม่อมเหลียวซิงเหวิน กราบอภิวันท์อ๋องผู้สำเร็จราชการพ่ะย่ะค่ะ!"
หนิงเฉินยกมือขึ้นเล็กน้อย "ลุกขึ้นเถิด"
"ขอบพระคุณอ๋องพ่ะย่ะค่ะ!"
ชาวบ้านดวงหน้าเต็มไปด้วยความปลื้มปีติ
แท้จริงคืออ๋องหนิง!
อ๋องหนิงมาถึงฉงโจวแล้ว พวกเขามีหวังรอดแล้ว
ครั้งก่อนที่อาณาจักรเจาเหอยึดฉงโจว ก็คือหนิงเฉินที่ช่วยพวกเขาเอาไว้
"สามัญชนกราบอภิวันท์อ๋อง!"