โคลงโคลงโคลง!!!
เหล็กปะทะเหล็ก ประกายไฟกระเด็นราวดวงดาว
หานเกาฉื่อก็รู้กันว่าเป็นรองแม่ทัพแห่งซีเหลียง ฝีมือย่อมไม่ธรรมดา ครั้งนี้บุกเร็วเป็นพายุ บีบให้เยว่ฉงหยุนต้องถอยร่อไม่หยุด ชีวิตอยู่ได้เพียงเสี้ยววินาที!
องค์ชายสี่ประสงค์จะเข้าช่วย แต่เชอหมิงเจก็เข้าประชิดรั้งไว้มิให้หลุด เหล็กไหลไปตัวเองแทบไม่ทัน
ซิงซ่านแฝงรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้าโดยมิรู้ตัว
ชั่วขณะนั้นเอง เสียงกีบม้ากึกก้องสะท้านฟ้าดิน
ซิงซ่านหันไปมอง ใบหน้าเปลี่ยนสีคล้ายผีหลอก
เห็นเพียงกองทหารยุทโธปกรณ์ครบมือพุ่งราวสายฟ้า คนนำมือกำดาบยาวกว่าหนึ่งจั่วหลั่นอยู่ในมือ
รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าเยว่ฉงหยุน
ผู้มาถึงคือเฟิ่งฉีเจิ้ง
"เสี่ยวเยว่ ถอยเสีย!"
เยว่ฉงหยุนทำท่าเข้าท่าหนึ่งหลอกลวง แล้วรุดถอยอย่างรวดเร็ว
เฟิ่งฉีเจิ้งพุ่งทะยานขึ้น ยันเท้าบนหลังม้าเป็นแรงผลัก ดั่งอินทรีเหยื่อกระต่าย ทะยานเข้าใส่หานเกาฉื่อ ดาบยักษ์ในมือสับลงตามแรงโฉบ
หานเกาฉื่อโดยสัญชาตญาณชี้ดาบรับ
ภาพเหนือความคาดหมายจึงปรากฏขึ้น!
ดาบของหานเกาฉื่อขาดกรอบในพริบตา ทั้งร่างถูกผ่าออกเป็นสองครึ่งเสียฉับๆ!
ภาพตรงหน้า มิใช่เพียงทหารซีเหลียงเท่านั้น แม้แต่เยว่ฉงหยุนและพวกยังตะลึงงันแข็งค้าง พลันหนาวเหน็บทั้งกาย
ซิงซ่านแทบหัวใจขาด ใบหน้าไร้เลือดฝอย มือเท้าอ่อนแรงสิ้นดี โคลงตัวล้มจากหลังม้าควัก
เชอหมิงเจตาโตด้วยความสยดสยอง
พลังของเฟิ่งฉีเจิ้งในหนึ่งฟันนั้น สยบจิตสยบใจเหลือเกิน
ทหารซีเหลียงเสียขวัญละลายจนวิญญาณแทบหลุดปาก!
"รองแม่ทัพเยว่ รับทวนเสีย!"
ทหารหนิงอานคนหนึ่งโยนทวนเงินออกไป