องค์เจ้าเก้าลอบอิจฉาอวี่ตี๋ที่องอาจโฉบเฉี่ยวเช่นนักอยู่ในใจ แต่ภายนอกกลับเรียบนิ่งไร้ร่องรอย ย่อมไม่มีทางยอมให้ผู้ใดจับสังเกตได้
อวี่ตี๋กับจื่อซูรู้สึกตึงเครียดยิ่งนัก
ผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าคือองค์เจ้าเก้า อนาคตทั้งสองจะยังคงอยู่ในแต่หอกุมารได้หรือไม่ ยังต้องฝากอยู่ในพระวินิจฉัยของพระองค์ทั้งปวง
หนิงเฉินก็เหลือเกิน องค์หญิงมาถึงที่บ้าน ตัวเองกลับไม่แจ้งล่วงหน้าสักคำ ทำเสียฉันทะเสียหนัก
ไม่ต้องคุกเข่าแล้ว ทุกคนลุกขึ้นเถิด
องค์เจ้าเก้าเงยพระหัตถ์ขึ้นเล็กน้อย
ขอพระคุณองค์หญิง!
เหล่าคนทั้งปวงลุกขึ้น
หนิงเฉินเห็นว่าจื่อซูกับอวี่ตี๋ยังตึงเครียด จึงยิ้มแล้วว่า ทุกคนล้วนเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน นั่งลงคุยกันถ้วนหน้าเถิด
องค์เจ้าเก้าเสด็จเข้าไปประทับนั่ง
อวี่ตี๋รีบกระทำชาถวาย
ในโลกนี้ ฐานะของอนุภรรยาต่ำต้อยยิ่ง พูดให้ฟังดูเสียมากก็คือ แม้ตระกูลถูกเฆี่ยนฟันจนสิ้นศพ ก็ย่อมไม่ลู่ไปถึงตัวอนุภรรยาด้วย
เชิญองค์หญิงเสวยชา
องค์เจ้าเก้าพระพักตร์เหลือกางเล็กน้อย สายพระเนตรค่อยพร่างพรายไปมาบนร่างของอวี่ตี๋
ช่างน่าอิจฉาเหลือคณา รูปโฉมงดงามนัก เจริญวัยเช่นนั้น แกนกายก็โค้งงามยิ่ง ไม่แปลกเลยว่าเหตุใดหนิงเฉินจึงรักใคร่นางถึงเพียงนั้น
ยังมีจื่อซูคนนี้อีก รูปโฉมก็งดงาม ยังเจริญกว่าพระองค์อีก
บรรยากาศเริ่มอึมครึม
องค์เจ้าเก้ามิได้ตรัสสักคำ จื่อซูกับอวี่ตี๋ก็ไม่กล้าเอ่ยปากขึ้นก่อน
หนิงเฉินเอ่ยขึ้น ขบให้บรรยากาศเคลือบเคลือข้อขาดหายไป ว่า องค์หญิงหิวกระหายหรือไม่ ข้าจะให้เตรียมเครื่องเสวยถวาย
องค์เจ้าเก้าแสดงพระวรกาย
ทันใดนั้น สายพระเนตรก็กลับคืนมายังอวี่ตี๋กับจื่อซูอีกครั้ง ทรงตรัสว่า หนิงเฉินมักจะเอ่ยถึงสองคนเจ้าบ่อย ๆ ดูจริงก็งดงามจริง ๆ ไม่แปลกที่เขาจะรักใคร่เช่นนั้น