หนิงเฉินอดยกมือคลึงหว่างคิ้วไม่ได้ หากคนที่วางยาเขาเมื่อคืนคือซ่งเสี่ยวซวง นางมีจุดประสงค์อันใดกันแน่
นางเพียงทำให้คนเห็นว่าเขานอนอยู่บนเตียงเดียวกับนาง ก็สามารถยุแยงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหนิงเม่า ทั้งยังทำลายชื่อเสียงของเขาได้
การยั่วยวนพี่สะใภ้รอง ไม่ว่าอยู่ในโลกใดก็เป็นเรื่องที่ผู้คนรับไม่ได้
แต่เหตุใดนางจึงไม่ได้ทำเช่นนั้น?
ประการแรก นางไม่ได้มุ่งเอาชีวิตเขา
ประการที่สอง นางก็ไม่ได้ทำลายชื่อเสียงของเขา
คนที่วางยาเขาผู้นี้ แท้จริงแล้วมีจุดประสงค์ใดกันแน่?
หนิงเฉินคิดจนหัวแทบแตกก็ยังหาคำตอบไม่ได้
เรื่องที่คิดไม่ตกก็อย่าฝืนคิด ยิ่งคิดยิ่งมีแต่จะติดอยู่ในวังวน
อีกอย่าง เขาเองก็ไม่ได้เสียหายอะไร ไม่จำเป็นต้องกังวลมากนัก ต่อไปเพียงระวังตัวให้ดีก็พอ
เขาออกจากห้องมายังลานหลัง ตั้งใจพาตูปู้ออกไปเดินเล่นสักรอบ
แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด พอเห็นตูปู้ หนิงเฉินพลันเจ็บแปลบที่หัวใจ ราวกับมีคนคว้าหัวใจเขาไว้แน่น เจ็บจนเหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก
เมื่อเห็นหนิงเฉินมีสีหน้าเจ็บปวด ตูปู้ก็เข้ามาใกล้ เลียมือหนิงเฉินไม่หยุด ราวกับกำลังปลอบโยนเขา
หนิงเฉินรู้สึกเพียงว่าความเจ็บปวดที่หน้าอกยิ่งทวีขึ้น
หรือว่าเขาจะเป็นโรคประหลาดอะไรเข้าแล้ว?
หนิงเฉินฝืนทนความเจ็บปวด เดินออกจากลานหลัง แล้วสั่งให้คนรีบไปตามหมอ
แต่พอเขามาถึงโถงหน้า ความเจ็บปวดราวกับถูกแทงถึงหัวใจก็พลันหายไป
ช่างประหลาดยิ่งนัก
ทว่าหนิงเฉินกลับยิ่งกังวล
ไม่กลัวเจ็บตลอดเวลา แต่กลัวเจ็บเป็นระยะ อาการเช่นนี้โดยมากเป็นสัญญาณของโรคร้าย
ราวครึ่งชั่วยามต่อมา หมอก็มาถึง