ชายวัยกลางคนหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง แล้วบิดตัวหันหลังวิ่งหนี
เซี่ยซืออวี่ส่งเสียงฮึดฮัก ปลายเท้ากระแทกพื้น ร่างพุ่งผ่านประดุจลูกศร สองกระโจนก็ไล่ทันชายวัยกลางคนที่กำลังหนี แล้วพลิกตัวข้ามศีรษะเขาลงไป ยืนหยุดนิ่งมั่นคง ชายเสื้อปลิวไสว หันหลังให้ตรงหน้า
สีหน้าชายวัยกลางคนเปลี่ยนไป หันตัวรีบหนีอีกครั้ง
เซี่ยซืออวี่พลิกกายข้ามอากาศอีกครั้ง ขวางทางเอาไว้เสียฉะนั้น
ชายวัยกลางคนเห็นว่าหนีไม่รอด เบ้าตาแข็งกร้าวขึ้นมาทันที ชักดาบสั้นออกจากฝัก พุ่งเข้าใส่เซี่ยซืออวี่
เซี่ยซืออวี่สะบัดมือโยนกระบี่ในมือออกไป ด้ามกระบี่เสียบเข้าเต็มอกชายวัยกลางคน เหวี่ยงร่างเขากระเด็นออกไป
กระบี่เลื่อนกลับ เซี่ยซืออวี่ยืดมือรับไว้ วางปลายกระบี่แนบพื้นยืนตระหง่าน
ชายวัยกลางคนเก็บดาบสั้น ลุกขึ้นอย่างอนาถ เข้าเอามือลูบอก ยังตั้งท่าจะลงมืออีก
เซี่ยซืออวี่แลบด้วยความเย็นชา "อยากตายหรือไร้"
ร่างชายวัยกลางคนแข็งค้าง แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เซี่ยซืออวี่หันหลังเดินจากไป "ตามมา กล้าหนี...ตาย!"
......
หนิงเฉินเดินทางมาถึงกองตรวจการ
เมื่อได้พบเกิงจิง เห็นสีหน้าอีกฝ่ายเคร่งเครียดผิดปกติ
ไม่ทันให้หนิงเฉินได้ถาม เกิงจิงก็เอ่ยขึ้นโดยแทบไม่ต้องเชิญ "โจวอานสือตายแล้ว"
หนิงเฉินตกใจหนัก "ตายอย่างไร"
เกิงจิงส่ายหน้าหัวเราะขื่น "ถูกตกใจตาย!"
"เอ่?"
เกิงจิงกล่าวว่า "กระหม่อมจัดการเสี่ยเครื่องแบบเงินสองคน ให้แสร้งเป็นนักโทษประหารที่ลอบสังหารปล้นทรัพย์ คุมขังไว้ห้องเดียวกับโจวอันสือ...ตั้งใจจะข่มขู่ให้เขาตกใจเล็กน้อย หว่านคำถามเอาคำให้เป็นคำให้เลย แต่รุ่งเช้าปรากฏว่าเขาไม่มีลมหายใจแล้ว"