เฟิ่งฉีเจิ้งไม่คิดว่ายายแก่ผู้นี้จะกล้าลงมือกับเขา จึงยื่นมือออกไปตามสัญชาตญาณ คว้าไม้เท้าที่ฟาดเข้ามาไว้ได้ทันที
“ยายแก่ เจ้ากล้าเอาไม้เท้ามาฟาดข้ารึ? ถ้าไม่เห็นว่าเจ้าอายุมากแล้ว ข้าจะบิดหัวเจ้าให้หลุด... เหมือนไม้เท้าพัง ๆ นี่แหละ”
สิ้นเสียง พลันมีเสียงกร๊อบดังขึ้น
เฟิ่งฉีเจิ้งหักหัวเสือบนไม้เท้าออกมาได้ทั้งชิ้น
ประมุขเผ่าสูงวัยตกตะลึง แทบไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง
ไม้เท้าหัวเสือของนางทำจากไม้ไป๋เจียนมู่ ทั้งยังแช่น้ำมันชนิดพิเศษ จึงแข็งแกร่งไม่แพ้เครื่องเหล็ก
นางเคยใช้ไม้เท้าหัวเสือนี้ฟาดดาบของศัตรูจนหักได้อย่างง่ายดาย
แต่กลับถูกเฟิ่งฉีเจิ้งหักออกมาได้ง่าย ๆ เช่นนี้
หรือว่าพวกสันดานด้านไร้สมองผู้นี้จะเป็นผู้เชี่ยวชาญวรยุทธ์ระดับเหนือชั้นเช่นกัน?
เฟิ่งฉีเจิ้งโยนหัวเสือในมือลงพื้น ก่อนเตะมันกระเด็นออกไป
การกระทำนี้ทำให้ประมุขเผ่าสูงวัยโกรธจัด ถึงกับเดือดดาลอย่างสิ้นเชิง
“เจ้าพวกสันดานด้านไร้สมอง กล้าดีอย่างไรมาทำลายไม้เท้าของข้า...”
ยังไม่ทันสิ้นเสียง นางก็ปรากฏตัวตรงหน้าเฟิ่งฉีเจิ้งราวกับภูตพราย ลงมือว่องไวปานสายฟ้า ซัดฝ่ามือเข้าใส่อกเขา
เฟิ่งฉีเจิ้งชกสวนออกไป
ปัง!!!
หมัดกับฝ่ามือปะทะกัน
เฟิ่งฉีเจิ้งครางฮึ่ม ร่างถูกแรงกระแทกซัดกระเด็นไป ล้มลงห่างออกไปหลายเมตร กลิ้งไปหลายตลบจึงหยุดลง
ส่วนประมุขเผ่าสูงวัยถอยหลังไปเพียงไม่กี่ก้าวก็ยืนมั่นได้
เซียวเยี้ยนซีตกตะลึงอย่างยิ่ง
เฟิ่งฉีเจิ้งเองก็ตกใจจนพูดไม่ออก ไม่คิดว่าตนจะถูกยายแก่ผู้นี้ซัดกระเด็นด้วยฝ่ามือเดียว
“ดูไม่ออกเลยนะ ยายแก่ เจ้ากลับเป็นผู้เชี่ยวชาญวรยุทธ์ระดับเหนือชั้นด้วยรึ?”