อ๋องซีเหลียงถอดหน้าเข้มมืดครึ้ม ในใจกำลังครุ่นคิดหาวิธีกำจัดตันไทชิงเยว่ให้จางหายไปโดยไร้ใครรู้เนื้อรู้ตัว
การสังหารอย่างโจ่งแจ้งย่อมเป็นไปไม่ได้
ตันไทชิงเยว่ช่วยเชลยศึกไว้มากมาย ไม่ว่าจะในกองทัพหรือในหมู่ราษฎร ชื่อเสียงของนางย่อมประเสริฐเป็นเงาสะท้อน
ฉะนั้น หากประสงค์จะฆ่านาง ต้องหาข้ออ้างที่เหมาะสมเสียก่อน
และตอนนี้นางกำลังระดมทุนระดมเสบียงเพื่อไปช่วยเหลือราษฎรเมืองซีกวนของต้าเสวียน นั่นแหละคือโอกาสอันดี
หากใช้ข้อหาสมรู้กับศัตรูทรยศแผ่นดินเป็นเหตุสังหารนาง จะเป็นชื่อก็ชื่อตรงเหตุเดียวหรือไม่?
อ๋องซีเหลียงใฝ่ครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ของแผนการนี้อยู่ในใจ
แม้ตันไทชิงเยว่จะเป็นเพียงหญิงศักดิ์สิทธิ์ไร้อำนาจจริง แต่ด้วยสถานะมหาเสือกสุดแห่งวิชายุทธ ก็ยังมีผู้สำแดงความเคารพภักดีจำนวนไม่น้อย
ยิ่งไปกว่านั้น ขุนนางในราชสำนักจำนวนมากล้วนสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตันไทชิงเยว่...ทุกคนเห็นด้วยที่จะช่วยเหลือราษฎรเมืองซีกวน
ขณะนั้นเอง นายทหารใหญ่ผู้ดูแลทหารองครักษ์แห่งราชวงศ์ซีเหลียงนามว่าเฟิงชื่อรีบรุดเข้าสู่โถงใหญ่ ก้มเข่าข้างเดียวคารวะ "กราบทูลฝ่าบาท ข้อความทางการทูลฉุกเฉิน...เมื่อครู่ได้รับข่าวว่า เมืองเปี้ยนโจวเสียแล้ว เหลิงเหวินเหยียนถึงแก่ความตาย เมืองเปี้ยนโจวตกอยู่ในกำมือของหนิงเฉิน"
อ๋องซีเหลียงและเหล่าขุนนางผู้ใหญ่ตกตะลึงงันจนตัวแข็งทื่อ
เมืองเปี้ยนโจวเสียอย่างนั้นเชียวหรือ?
เฟิงชื่อกล่าวต่อไป "มิใช่เพียงเท่านั้น แม่ทัพเปี้ยนนำทหารร้องหมื่นไปช่วยเหลิงเหวินเหยียน ระหว่างทางถูกหนิงเฉินซุ่มโจมตี บาดเจ็บพลัดพรากหนักหนาสาหัส!
ทหารร้องหมื่น ถูกสังหารไปกว่าสามหมื่น ถูกจับเป็นเชลยกว่าหกหมื่น