หนิงเฉินพาเซียวเยี้ยนซีเดินออกมา ในใจรู้สึกอึดอัดสุดบรรยาย
"ทั้งหมดเป็นทหารนามดังแห่งต้าเสวียน กลับมาปีนกำแพงที่นี่กันเช่นนี้เลยรึ?"
ทั้งหลายตกใจ หันกลับมาเห็นหนิงเฉิน ก็อายจนเต็มหน้าทันที
"กระหม่อมคารวะอ๋อง!"
เฟิ่งฉีเจิ้งชี้ไปที่หยวนหลงทันที "ความผิดทั้งหมดเป็นของหยวนหลง ผู้เสนอก็คือเขา พวกกระหม่อมไม่ยินยอม แต่เขาดึงพวกเรามาปีนกำแพงด้วยกันโดยไม่ยอมปล่อย
หยวนหลง เจ้าเกินไปแล้ว!"
หยวนหลงอ้ำอึ้งไปทั้งคน ไม่คิดว่าเฟิ่งฉีเจิ้งจะหันหลังแทงเขาทันที
"อ๋อง ไม่ใช่กระหม่อม...เป็นเฟิ่งฉีเจิ้ง ผู้เสนอก็คือเขา เขายังพูดว่าอ๋องเกิดเจตนาหื่น ตั้งใจจะบังคับเด็กสาวเซียว แต่ถูกขับไล่ออกมา ที่อ๋องนั่งอยู่กลางสวนหลังแหละ คือเพื่อขอขมาเด็กสาวเซียว"
คนอื่นพยักหน้ารับรองกันทั้งกลุ่ม!
สีหน้าเฟิ่งฉีเจิ้งแข็งค้าง แต่แล้วก็รับบทนักแสดงขึ้นมาทันที ชี้พวกเขาว่า "พวกเจ้า...พวกเจ้าเกินไปแล้ว ข้าถือพวกเจ้าเป็นพี่น้อง แท้ที่เจ้าทำให้ข้าต้องแบกความผิดฐานะแทน
ก็ดี ถ้าเช่นนั้นความผิดนี้ข้ายอมแบกเอง เพื่อพี่น้องข้ายอมแทงสองข้างสีข้าง พวกเจ้าไร้ความเมตตา แต่ข้ารับไม่ได้ที่จะไร้ความเที่ยงธรรม
อ๋อง กระหม่อมขอไปรับโทษไม้ลงทัณฑ์สิบทีบัดนี้!"
หนิงเฉินหรี่ตาลง เฟิ่งฉีเจิ้งเจ้าตัวโง่เขลานี่ ในหน้าที่ตัวปกติทั้งเป็นก็แข็งแต่ปากที่เดียว บัดนี้กลับเต็มใจแบกความผิดให้ทุกคน ไม่ธรรมดา แน่นอนมีปัญหา
แต่พันอวี่เฉิงกลับมาขวางไว้ ยิ้มแฉ่งพูดว่า "จ่ายเงินก่อน ค่อยไปรับโทษไม้ลงทัณฑ์!"